صندلی خالی ایران در نهادهای جهانی آی.‌تی

یکشنبه, ۲ خرداد ۱۳۸۹

همشهری، حمید ضیایی پرور – دکتر حمید شهریاری دبیر شورای‌عالی اطلاع رسانی در مراسم آغاز به کار کنگره ICT با رویکرد «به‌زیست شهروندان» با انتقاد شدید از وضعیت فناوری اطلاعات در ایران به‌خصوص در ۴ تا ۵ سال گذشته اظهار داشت:

مدت ۴ سال است که صندلی ایران در نهادهای بین‌المللی آی‌تی مانند‌ آی‌تی‌یو خالی می‌ماند.

مثلا در اجلاس اخیر این نهاد بین‌المللی در باره روت سرورها، مصر جای ما را گرفته است. وی معضل اصلی تولید اطلاعات در ایران را فقدان قدرت تولید اطلاعات دانست و گفت: تولید دانش و اطلاعات در ایران در انحصار دولت است و دولت در انتشار اطلاعات خست به خرج می‌دهد درحالی‌که این اطلاعات با هزینه مردم تولید شده وباید در دسترس مردم قرار گیرد.

وی ضمن تشریح عملکرد ۴ساله توسعه فناوری اطلاعات در دبیرخانه شورای‌عالی اطلاع‌رسانی از سال‌های ۸۵ تا ۸۸ اعلام کرد: نخستین نسخه غلط‌گیر فارسی آفیس که توسط این شورا تولید شده طی ۳ ماه آینده به‌صورت یک افزونه نرم افزاری از طریق سایت اینترنتی شورا در دسترس عموم قرار خواهد گرفت.

وی درباره موضوعاتی از جمله توسعه خط و زبان فارسی در محیط رایانه‌‌ای، دین و اخلاق، تولید محتوای الکترونیکی و بسترسازی برای آن، تدوین قوانین و مقررات مرتبط، دولت الکترونیک، فرهنگ‌سازی و اطلاع‌رسانی در این حوزه اظهار کرد: در این زمینه شورا فعالیت‌هایی را برعهده داشت و کارهایی انجام داد که می‌توان از جمله به طرح ملی تسما، پژوهش در زمینه تولید محتوای دیجیتال، بسترسازی فناوری اطلاعات، حمایت از تولید محتوا، ارزیابی وبگاه‌های دولتی، تهیه بانک اطلاعات متخصصان ICT و انتشار کتاب اشاره کرد.

او تصریح کرد: همچنین مشغول ساماندهی طرحی هستیم که اسناد و اطلاعات عمومی را در اینترنت و در اختیار علاقه‌مندان قرار دهیم. در زمینه تدوین قوانین و مقررات، انتشار کتاب قوانین و مقررات فناوری اطلاعات ایران از جمله موارد مهم قابل ذکر است.وی با اشاره به موضوع تسهیلات و حمایت از بخش خصوصی عنوان کرد: دادن وام به بخش‌ها و شرکت‌های خصوصی یکی از موضوعات بسیار مهمی است که در این زمینه کارهایی انجام شده است.

وی خاطرنشان کرد:‌ آمادگی الکترونیکی و تولید محتوای الکترونیکی ایران خوب است اما نحوه ارائه آن خیلی خوب نیست؛ به همین دلیل در رده‌بندی‌های جهانی در رتبه پایین قرار گرفته‌ایم، اما بسیاری از تولیداتمان از سوی نهادهای دولتی است.اگر همه دستگاه‌های دولتی، تشویق و اجبار شوند که خدمات خود را به فضای رایانه‌ای ببرند و اگر اینها به‌درستی ساماندهی شوند، می‌توانیم مسیر را کوتاه‌تر و خدمات را با کیفیت‌تر ارائه کنیم.

در ابتدای این مراسم نصرالله جهانگرد، دبیر سابق شورای‌عالی اطلاع رسانی اظهار داشت: ما سعی کردیم در کنگره بخش‌های اجرایی حوزه فناوری اطلاعات در وزارتICT، شهرداری، وزارت بازرگانی، بانک‌ها، وزارت دارایی، قوه قضاییه و شورای‌عالی اطلاع‌رسانی که با این کنگره همکاری داشتند را به نمایش بگذاریم.

درحال حاضر در هر امری که با فناوری اطلاعات مرتبط باشد، می‌توانیم با مراجعه به اینترنت آخرین اخبار و اطلاعات را درباره آن به خط و زبان فارسی پیدا کنیم که فکر می‌کنم بخش اعظم آن را بخش غیردولتی در اینترنت قرار داده است و این نشان‌دهنده پیشرفت ایرانیان در این حوزه است.

به گفته نصرالله جهانگرد ما بسیار دیر وارد این عرصه شدیم اما از این موهبت برخورداریم که بتوانیم از تجربیات دیگر جاها استفاده کنیم.

همچنین خوانساری از سازمان نظام صنفی رایانه‌‌ای کشور در این مراسم گزارشی از فعالیت و عملکرد سازمان در حوزه‌های مرتبط ارائه و اظهار کرد: سازمان نظام صنفی رایانه‌‌ای در بسیاری از استان‌های کشور راه‌اندازی شده و فعالیت می‌کند و آنچه بسیار مهم و قابل اهمیت است اینکه مردم نیاز شدیدی به فناوری اطلاعات دارند.

وی درباره میزان عرضه خدمات الکترونیک گفت: اگر بخواهیم از صفر تا صد از لحاظ به‌زیست رتبه‌بندی کنیم، شاخص ما ۵/۲ است؛ یعنی مردم آمادگی لازم را برای یادگیری دارند ولی امکانات استفاده از این فناوری را ندارند و دولت برای عرضه خدمات در وضعیت مناسب و مطلوبی نیست و ما باید این امکان را به مراکز بخش خصوصی بدهیم تا فعالیت لازم را انجام دهند و در این عرصه بیشتر کار کنند.

او با تاکید بر اینکه دولت وظیفه حمایت و بالابردن امکانات این صنعت را برای مردم دارد تصریح کرد: ‌این صنعت قطعا برای مردم تولید ثروت، ایجاد رفاه و آسایش خواهد داشت. دکتر جعفر حبیبی، رئیس انجمن کامپیوتر ایران نیز اظهار کرد: برای نخستین بار تمام NGOها دور هم جمع شده و در این کنگره شرکت کردند و می‌خواهند کار اجرایی در این زمینه انجام دهند و درواقع می‌توان گفت حوزه دانش و اجرا حلقه مفقوده خود را پیدا کرده است. کنگره فناوری اطلاعات و ارتباطات در مرکز همایش‌های شهرداری تهران واقع در بوستان گفت‌وگو تا دوشنبه ادامه دارد.

اتفاق بزرگ: گوگل تلویزیون را به اینترنت می‌رساند

جمعه, ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹

همشهری‌آنلاین – گوگل می‌خواهد تلویزیون را به اینترنت متصل کند. این یک اتفاق مهم در عرصه ارتباطات است.

اگر این امر از سوی گوگل رخ دهد برای نخستین بار است که همه امور ارتباطی در یک اینترفیس دنبال‌ می‌شود.

گوگل اعلام کرده که “گوگل تی وی” با استفاده از سیستم عامل اندروئید (Google Android) در آینده نزدیک به عنوان پلی ارتباطی میان تلویزیون و اینترنت عمل خواهدکرد.

پس حالا مشخص می‌شود که چرا گوگل یک تنه احساس کرده بود که دنیا به یک سیتم عامل دیگر نیاز دارد و اندروئید را خلق کرده بود. بی‌تردید رویاهای گوگل با اندروئید طولانی‌تر از اینها خواهد شد:

- باید در کوتاه مدت منتظر این بود که کومپایلرهای اندروئید پرقدرت‌تر شود؛

- اندروئید اوتوآپدیت شود؛ همینطور اپلیکشن‌ها هم اوتوآپدیت باشند؛ مثل وضعیتی که گوگل کروم الان دارد؛

- گوگل به دنبال سازگارترسازی اندروئید با طیف گسترده‌ای از اپلیکشن‌ها باشد (قابلیت نصب اپلیکشن‌های مختلف – و صد البته از شرکت‌های مختلف – بر روی اندروئید)؛

- در کنار اندروئید در خدمت اینترنت، گوگل کروم هم به یک مروگر ردیف اول تبدیل شود؛

- گوگل غول جستجوست وجود یک میله جستجوی گوگل در اندروئید این غول را بزرگ‌تر می‌کند

گوگل که این کار را با همکاری سه شرکت ارتباطی سونی، لاجیتک و اینتل دنبال خواهد کرد (Sony, Logitech, Intel) اعلام کرده است که به این ترتیب می‌توان به طور مستقیم و غیر‌مستقیم از تلویزیون با یک رمزگشا (دیکودِر) به اینترنت متصل شد. آنچه در این باره لازم است یک کیبورد است؛ یک نشانگر و یک باکس و احتمالا طبق گفته‌های اولیه؛ موبایل اندروئید هم می‌تواند به جای ریموت کنترل در این زمینه عمل کند.

این کار گوگل یعنی به زیر یک سقف کشاندن غول‌های صنایع ارتباطی و به عبارت بهتر نوعی مانور مرگبار در برابر مایکروسافت و اپل که اساسا مثل برادر بزرگ رمان ۱۹۸۴ جورج اورول نگاه انحصاری به زمین و زمان دارند و همه را وابسته به محصولات خود می‌خواهند: یا مایکروسافتی باش یا اپلی یا بمیر!

در همین حال افق برای سیتم عامل ویندوز؛ برای سیستم عامل موبایل Windows Phone 7 که بسیاری از سرویس‌های مایکروسافت نظیر Xbox Live و سرویس موزیک Zune را دارد، برای مرورگر آی ای (مایکروسافت) و برای آی‌فون و آی‌تیونز (اپل) هم تیره‌تر خواهد شد.

پس به نظر می‌رسد گوگل از این طریق نه تنها اندروئید را به عنوان اپلیکیشن دانلود جا خواهد انداخت؛ بلکه همزمان مروگر کروم را هم به مروگری درجه یک تبدیل خواهد کرد.

وزارت آی.سی.تی، بیگانه با آی.تی

سه شنبه, ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۹

دنیای اقتصاد، سونیتا سراب‌پور – هفته گذشته قائم مقام معاونت توسعه، مدیریت و امور پشتیبانی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، خبر از حذف معاونت فناوری اطلاعات از نمودار سازمانی‌این وزارتخانه داد.

محمود هراتیان‌نژاد هدف از‌این اقدام را جلوگیری از موازی کاری و پررنگ‌تر کردن نقش حاکمیتی‌این دستگاه عنوان کرده است. وی در ادامه یادآور شده بود که حذف ‌این معاونت به مفهوم بی‌اهمیت تلقی کردن ‌این بخش نیست و شرکت فناوری اطلاعات از ‌این پس با جدیت امور حاکمیتی و سیاستگذاری بخش فناوری اطلاعات کشور را دنبال خواهد کرد.

حذف‌ این معاونت واکنش‌ها و اظهار نظرهای متفاوتی را به دنبال خود داشته است. برخی ‌این حرکت را در صورتی قابل قبول می‌دانند که بخش مجزایی برای حوزه فناوری اطلاعات کشور در نظر گرفته شود تا ‌این حوزه با تمام قدرت بتواند فعالیت‌های خود را انجام دهد.

برخی دیگر هم بر‌این باورند که حذف معاونت فناوری اطلاعات تغییر و مشکل چندانی را به وجود نخواهد آورد، چرا که گردانندگان و سیاست‌گذاران ‌این معاونت در زمان فعالیت خود قدم قابل توجهی را در‌این حوزه برنداشته بودند.

انحلال معاونت فناوری اطلاعات‌، یک حرکت استراتژیک

موضوع تغییر ساختار تشکیلاتی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات که در راستای کوچک‌سازی دستگاه‌های اجرایی صورت می‌گیرد، بحث جدیدی نیست. براساس گزارش‌های منتشر شده، ساختار جدید وزارت ارتباطات دو معاونت فناوری اطلاعات و معاونت آموزش، پژوهش و امور بین‌الملل ‌این وزارتخانه منحل شده و معاونت جدیدی تحت عنوان معاونت فناوری و امور بین‌الملل شکل گرفته است. در واقع براساس ساختار جدید چهار معاونت، یعنی برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ارتباطات و فناوری اطلاعات، فناوری و امور بین‌الملل، حقوقی امور دولت و مجلس و توسعه مدیریت و هماهنگی امور پشتیبانی برای مجموعه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در نظر گرفته شده است. یکی از بیشترین انتقاداتی که به مدیران وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات طی چند ساله گذشته وارد شده است، عدم توجه آنها به بخش دوم‌این وزارتخانه یعنی فناوری اطلاعات و ارتباطات است. بی‌توجهی به فناوری اطلاعات طی چند سال گذشته انتقاد اصلی بسیاری از فعالان ‌این بخش بوده و هر چند تنها زیر مجموعه‌این وزارتخانه یعنی معاونت آی‌تی عملا فعالیت و تغییر عمده‌ای را در وضعیت آی‌تی در کشور ‌ایجاد نکرده بود، اما حذف آن هم چندان مقبول‌ این بخش نخواهد بود.

سهیل مظلوم، نایب رییس سابق سازمان نظام صنفی رایانه‌ای، انحلال معاونت فناوری اطلاعات و ارتباطات را تنها یک هدف تاکتیکی می‌داند. وی در توضیح ‌این ادعا می‌گوید:‌ «انحلال ‌این معاونت تنها یک اقدام موقتی است و در کمتر از یک‌سال دیگر‌این معاونت باز خواهد گشت. در واقع مسوولان وزارت ارتباطات به دلیل یکسری مصالح و رعایت برخی مسائل نمی‌توانستند معاون آی‌تی یعنی عبدالمجید ریاضی را از جایگاه خود بردارند، به همین دلیل با یک اقدام تاکتیکی کلا ‌این معاونت را حذف و آن را با معاونت دیگری ادغام کردند.» به باور وی، حذف ‌این معاونت به دلیل یکسری ملاحظات بوده و به زودی همه چیز به حالت عادی خود برخواهد گشت و اگر هم‌ این چنین نشود، ‌این اقدام نشان می‌دهد که وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات نمی‌خواهد در حوزه‌ آی ‌تی کشور دخالتی داشته باشد که این به ضرر صنعت‌ آی‌تی کشور خواهد بود.

در همین زمینه رمضان علی صادق‌زاده، معاون توسعه صنایع پیشرفته سازمان گسترش نیز معتقد است که انحلال ‌این سازمان در جهت متمرکزسازی و کوچک‌سازی مسوولیت‌ها می‌تواند مفید باشد، اما باید دید که با تبدیل ‌این معاونت به معاونت فناوری و امور بین‌الملل چه تغییراتی قرار است رخ دهد‌ آیا ‌این کار به توسعه‌ آی‌تی کشور کمک می‌کند یا ‌اینکه توسعه ‌این حوزه را با مشکلات جدید‌تری رو‌به‌رو خواهد کرد. وی در ادامه می‌افزاید: «از آنجایی که ‌این معاونت از ابتدا یک پست ستادی بود و از نظر اجرایی هیچ فعالیت قابل توجهی نداشت‌ این انحلال می‌تواند در راستای هم‌افزایی ظرفیت‌ها و بالا بردن بهره‌برداری ‌این معاونت مفید به فایده باشد. در واقع امور آی‌تی در وزارت ارتباطات باید متمرکز شود درست مثل بخش زیرساخت کشور که تمامی‌امور مربوط به زیرساختی کشور را در بر‌می‌گیرد.»

رقابت آی‌تی در داخل وزارتخانه

موضوع متولیگری آی‌تی به‌رغم بی‌توجهی به‌این بخش همواره یکی از بحث‌های درونی‌ این وزارتخانه بوده است. حتی در دوره قبل موضوع واگذاری مسوولیت‌های آی‌تی به شرکت فناوری اطلاعات و حذف معاونت آی‌تی شنیده می‌شد.

عبدالمجید ریاضی در ابتدای حضور خود در وزارت آی‌ سی‌ تی تلاش کرد تا با ارائه طرح‌های جنجالی مانند ‌اینترنت ملی و احیای شورای عالی فناوری اطلاعات و همچنین ‌ایجاد دبیرخانه ‌این شورا عملا نقش شورای عالی اطلاع‌رسانی را در دوره قبل برعهده بگیرد؛ اما شورای عالی فناوری اطلاعات عملا به فراموشی گذاشته شد و معاونت آی‌تی حتی موضوع ‌اینترنت ملی را از سطح اخبار و عملکرد وزارتخانه‌ای بالاتر نبرد. از سوی دیگر شرکت فناوری اطلاعات نیز جایگزین چندان مناسبی برای فعالیت‌های آی‌تی به حساب نمی‌آید. طی سال‌های گذشته‌ این شرکت عملا رابطه مناسبی را با صنوف مرتبط با‌ آی‌تی برقرار نکرده و عملا از قدرت و توان کافی برای حرکت به عنوان راهبری فناوری اطلاعات در کشور برخوردار نبوده است. تا‌ اینجا حداقل وعده‌های وزیر آی سی تی برای توسعه آی‌تی در کشور عملا از مرز سخنرانی و خبر تجاوز نکرده و حتی تنها نام باقی مانده در‌این بخش (یعنی معاونت آی‌تی) نیز حذف شده است.

علی اکبر جلالی، استاد دانشگاه علم و صنعت و پژوهشگر در حوزه‌ آی ‌تی در ‌این خصوص می‌گوید:‌ «یکی از چالش‌های توسعه فناوری اطلاعات در‌ ایران به تغییر مدام تصمیم‌گیری در رده‌های بالا برمی‌گردد. برای مثال زمانی قرار بود توسعه فناوری اطلاعات از طریق پروژه‌هایی همچون طرح تکفا پیش برود که بعدها ‌این مسیر تغییر پیدا کرد و معاونت فناوری اطلاعات تشکیل شد که ‌این معاونت به علت دولتی بودن و محدودیت اختیارات نتوانست آن طور که انتظار می‌رفت به توسعه آی‌تی کشور کمک کند. در نهایت می‌توان به ‌این نتیجه رسید که انحلال یا وجود ‌این معاونت تا زمانی که برنامه و تصمیمات درستی در‌این حوزه گرفته نشود، تاثیری روی صنعت آی‌تی کشور نخواهد داشت.»

علاقه دولت به ارتباطات بیشتر از فناوری اطلاعات

در حالی که ۲۷ اردیبهشت روز جهانی ارتباطات و جامعه اطلاعاتی نام گرفته است. اما در کشور ما ‌این روز با عنوان ارتباطات و روابط عمومی ‌نام‌گذاری شده است که همین تغییر نام نیز چالش‌های اساسی و عدم توجه مسوولان کشور را به حوزه فناوری اطلاعات نشان می‌دهد. عدم توجه به بحث فناوری اطلاعات در کشور را حتی می‌توان در اظهارات مسوولان وزارت ارتباطات نیز مشاهده کرد. به عنوان مثال محمد سلیمانی، وزیر ارتباطات دولت نهم به صراحت اظهار می‌کرد که‌ این وزارتخانه تمایل به ورود در حوزه فناوری اطلاعات ندارد و‌این بخش باید به ارگان دیگری واگذار شود. همچنین تقی‌پور، وزیر کنونی ارتباطات هرچند قبل از رسیدن به‌این پست قول‌هایی برای توسعه فناوری اطلاعات کشور داده بود و دولت دهم را به عنوان دولت الکترونیک معرفی کرد، اما با گذشت تقریبا ۷ ماه از وزارت وی هنوز هم نمی‌توان پیشرفت قابل توجهی را نه در حوزه آی‌تی و نه حتی در دولت الکترونیکی کشور دید.

مروری بر تحولات چند سال اخیر در حوزه فناوری اطلاعات به ویژه بررسی سیاست‌های دولت هم در‌این حوزه نشان از چالش‌های پیش روی مدیریتی در بدنه‌این دولت دارد. در همین زمینه حسن صحراپور، مدیر کل نظارت و بازرسی اداره کل ارتباطات و فناوری اطلاعات سازمان بازرسی کل کشور، می‌گوید: «در دولت نهم وضعیت فناوری اطلاعات متولی خاص و دقیقی از جهت وجود دستگاه‌های اجرایی خاص نداشت، آنچه در برنامه چهارم از نظر برنامه و بودجه وجود داشت، حوزه‌های زیرساختی بود. به علاوه برنامه چهارم توسعه توجه ویژه به حوزه ارتباطات و زیرساخت داشت که امیدواریم در برنامه پنجم به بخش‌های فناوری اطلاعات بپردازد.» وی همچنین با انتقاد از ‌اینکه سیستم آی‌تی کشور منسجم و پیوسته کار نمی‌کند، اظهار داشت که در حوزه دولت الکترونیک دچار عدم پیوستگی سیستم‌ها هستیم.

سهیل مظلوم نیز در خصوص مجموعه فعالیت‌های وزارت ارتباطات و فناروری اطلاعات در دو حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات می‌گوید: «برای درک بهتر از وضعیت ‌این دو حوزه باید دو مقایسه انجام داد؛ اول مقایسه با برنامه چهارم توسعه و بعد سنجش با دیگر کشورهای توسعه یافته. در حوزه ارتباطات و براساس آنچه که در برنامه توسعه‌ای کشور در نظر گرفته شده است می‌توان‌ این ادعا را داشت که تقریبا به تمامی آنچه در برنامه پیش‌بینی شده است از نظر کمی‌ رسیده‌ایم، اما از نظر کیفی هنوز مشکلاتی وجود دارد. اما در حوزه فناوری اطلاعات و همان‌طور که مشهود است نه تنها از نظر کیفی، بلکه از نظر کمی‌هم به توسعه‌ای دست نیافته‌ایم و از برنامه بسیار عقب هستیم.» به باور وی، در حوزه فناوری اطلاعات طی چند سال اخیر اتفاق قابل توجهی رخ نداده است و تنها اتفاق قابل توجه در‌ این حوزه ارائه کارت هوشمند سوخت بوده که آن هم نه به خاطر آی‌تی بلکه به خاطر فشار برای ساماندهی سوخت کشور بوده است.

حرف آخر

سازمان ملل متحد امسال را سال «شهرهای بهتر، زندگی بهتر با فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی» نامگذاری کرده است. استفاده از ترکیب فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی با هم نشان دهنده تلفیق ‌این دو فناوری در هم است. بی‌شک توسعه دیجیتالی در کشور تنها با توسعه شبکه‌های مخابراتی به دست نمی‌آید و بدون فناوری اطلاعات کیفیت زندگی مردم به حد مطلوب نخواهد رسید. آیا مدیران وزارت ICT به‌این موضوع باور دارند؟

همکاری یاهو با سامسونگ برای مقابله با سلطه گوگل

سه شنبه, ۷ اردیبهشت ۱۳۸۹

شرکت یاهو اعلام کرد برنامه‌هایی برای همکاری با دیگر شرکتهای آی‌تی دارد تا بتواند بر سلطه گوگل در دنیای تلفن همراه غلبه کند.

به گزارش فارس به نقل از کامپیوتر ورلد، یاهو در همین راستا از همکاری گسترده خود با سامسونگ خبر داده تا خدمات متنوع خود مانند پست الکترونیک، تقویم و دهها برنامه کاربردی تحت وب خود را بر روی میلیون ها گوشی هوشمند و دیگر تولیدات الکترونیک سامسونگ به طور پیش فرض بگنجاند.

با توجه به وجود میلیاردها کاربر تلفن همراه در جهان و استفاده صدها میلیون نفر از آنان از خدمات اینترنت همراه به طور دائم، گنجاندن خدمات اینترنتی هر شرکت به طور پیش فرض بر روی گوشی های پرکاربرد باعث افزایش کاربران خدمات آن به طور گسترده ای خواهد شد که درآمد و سود بیشتر را نیز به ارمغان خواهد آورد.

قرار است عرضه اولین مجموعه از گوشی های هوشمند سامسونگ همراه با سرویس های یاهو ظرف چند هفته آینده آغاز شود.

در حال حاضر گوگل در این زمینه رتبه اول را در اختیار دارد.

فناوری اطلاعات در ایران، متولی واحدی ندارد

جمعه, ۲۷ فروردین ۱۳۸۹

همشهری، حمید ضیایی پرور – واقعیت این است که فناوری اطلاعات در ایران به‌رغم وجود چندین سازمان و شورا و کمیته با این نام، هنوز متولی و مدیریت واحدی ندارد.

و به همین جهت طرح‌ها و برنامه‌های فناوری اطلاعات در ایران به‌صورت پراکنده و غیرمنسجم و بدون هدف واحد اجرا شده و نتیجه‌ای عاید کشور نشده است.شاید همین فردا چندین سازمان با ارسال جوابیه‌هایی به همشهری تصریح کنند که ما متولی اصلی فناوری اطلاعات در ایران هستیم و بقیه باید تحت نظارت و هماهنگی ما فعالیت کنند.

این سازمان‌ها ممکن است به شرح زیر باشند: شورای‌عالی اطلاع‌رسانی، شورای‌عالی فناوری اطلاعات، شورای‌عالی انفورماتیک، مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه‌های دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری، کمیته فناوری اطلاعات، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، شورای‌عالی انقلاب فرهنگی، پژوهشگاه دانش‌های بنیادی، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی و سازمان صنفی رایانه‌ای کشور.

اما اگر از هر یک از این سازمان‌ها بپرسید که برنامه جامع شما برای توسعه فناوری اطلاعات در سال‌جاری و سال‌های آینده چیست و قرار است شما وضعیت «آی‌تی» در ایران را تا ۵ سال آینده به کجا برسانید، شاید هیچ‌یک تصویر روشن و شفافی ارائه ندهند.

البته ممکن است روی کاغذ طرح‌هایی مانند سند جامع فناوری اطلاعات، برنامه جامع جامعه اطلاعاتی ایران و موارد مشابه‌وجود داشته باشد ولی این حقیقت را نمی‌توان کتمان کرد که هیچ ضمانت اجرایی دقیقی برای به ثمر رسیدن این ایده‌ها در کشور وجود ندارد و مثلا طرح‌هایی مانند اینترنت ملی، هاستینگ ملی، پورتال ملی، بانکداری الکترونیکی، آموزش الکترونیکی، توسعه ضریب نفوذ اینترنت، توسعه سرعت اینترنت و پیشبرد دولت الکترونیک با رکود و توقف مواجه بوده و تاریخ بهره‌برداری از برخی از آنها مدت‌ها گذشته است.

کسانی که از نزدیک دستی بر آتش دارند می‌دانند که بنیان طرح‌هایی مانند گذرنامه الکترونیک یا بسیاری از طرح‌های بزرگ‌«آی تی» در ایران در طرح جامعی به نام تکفا گذاشته شد که چند سالی است به ورطه فراموشی سپرده شده است.

شوراها و سازمان‌های دیگری سعی کردند بعد از این طرح، طرح‌های مشابهی را تدوین و اجرا کنند که در این زمینه موفق نبودند و ماهیت وجودی برخی از این شوراها اساسا با علامت سؤال مواجه شد؛ چرا که بعد از ادغام و حذف برخی شوراهای عالی توسط دولت و احیای مجدد آنها توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام،

هیچ فعالیت چشمگیری از این شوراها مشاهده نشده و حتی جلسات رسمی آنها مدت‌هاست تشکیل نشده است !نبود متولی واحد در مقوله فناوری اطلاعات حتی صدای برخی مدیران دولت دهم را هم در آورده است؛

به‌طوری که اخیرا معاون فناوری اطلاعات شرکت مخابرات ایران گفته: متأسفانه در کشورمان منابع، پتانسیل‌ها و هزینه‌هایی که در حوزه فناوری اطلاعات صرف می‌شود، به هدر می‌رود و پرت می‌شود زیرا هدف‌گذاری شفافی در این حوزه وجود ندارد.

در این خصوص علیرضا سیدی گفته: باید در کشور مدیریت واحدی در حوزه فناوری اطلاعات وجود داشته باشد و این مدیریت واحد اعمال شود که البته این به معنی انجام شدن متمرکز کارها در یک سازمان نیست.

باید اهداف و برنامه‌ها هدف‌گذاری شود و هرکس با سلیقه و برنامه‌ای که دارد در این زمینه حرکت نکند بلکه نظم و هماهنگی وجود داشته و کارها به سوی هدف مشخصی جریان داشته باشند.

هر فرد یا مسئولی برای خود سلیقه و برنامه‌ای دارد، این موضوع خوب است اما اگر هر کسی به این صورت عمل کند، بعد از مدتی موازی‌کاری و یا پرت‌شدن هزینه‌ها در سازمان‌ها اتفاق می‌افتد و برنامه‌ها به‌صورت مقطعی انجام می‌شود و منقطع باقی می‌ماند.

همه سازمان‌ها باید در حوزه فناوری اطلاعات هدف‌گذاری و سیاستگذاری جامع و مشخصی داشته باشند تا همه بر آن اساس حرکت کنند و به نتیجه و اهدافی که مدنظر است دست یابند.

با کنار هم چیدن قطعات، یک پازل تکمیل می‌شود، بنابراین در حوزه فناوری اطلاعات هم باید شبکه بانکی، مدارس، ‌ادارات و سازمان‌ها و به‌طور کلی همه مؤسسات با یکدیگر هماهنگ شوند و در یک مسیر گام بردارند تا به هدف اصلی و نهایی دست یابیم و بتوانیم در حوزه فناوری اطلاعات پیشرفت کنیم.

جالب است بدانید سال گذشته دکتر شهریاری، دبیر وقت شورای‌عالی اطلاع‌رسانی در همایشی گفته بود: متأسفانه در کشور ما، ویروسی، فناوری اطلاعات را در برگرفته است که مشکلات را بسیار پیچیده کرده؛ یعنی نهاد متولی فناوری اطلاعات در جامعه ما آنقدر زیاد است که تعدد آن مانع از حل مسائل و مشکلات این حوزه می‌شود.

وی در بررسی وضعیت موجود در نهادهای مختلف مربوط به فناوری اطلاعات گفته بود در شورای‌عالی امنیت فضای تبادل اطلاعات، شورای‌عالی اطلاع‌رسانی، شورای‌عالی ارتباطات و شورای‌عالی انفورماتیک به‌ترتیب ۱۰، ۲۰، ۱۵ و ۱۲ شخصیت حقوقی و حقیقی با مشترکات زیاد وجود دارند.

با این توضیح شاید بتوان گفت فناوری اطلاعات در ایران نه از نبود متولی که از وفور متولی رنج می‌برد!

آمارهای متناقض از ضریب نفوذ اینترنت کشور

پنجشنبه, ۱۹ فروردین ۱۳۸۹

روزنامه‌ی دنیای اقتصاد، سونیتا سراب‌پور – ارائه آمار از تعداد کاربران اینترنت و ضریب نفوذ اینترنتی در کشور همیشه با بحث‌ها و شک و تردیدهای گوناکونی همراه بوده است، چرا که پیوسته در این خصوص اعداد و ارقام متفاوتی مطرح می‌شود. به عنوان مثال در واپسین روزهای سال ۸۸، مرکز آمار ایران نتیجه آمارگیری کاربران اینترنتی را اعلام کرد و گزارش داد که میزان ضریب نفوذ اینترنتی در کشور ۱/۱۱ درصد است.

این درحالی است که شرکت فناوری اطلاعات نیز پیش از این میزان ضریب نفود اینترنتی کشور را ۹/۳۴ درصد گزارش داده بود، اما آمار ارقام در خصوص تعداد کاربران اینترنتی ایران به اینجا ختم نمی‌شود، چرا که تقریبا در بهمن ماه سال گذشته نیز سایت آمارهای جهانی اینترنت (internetworldstats.com) به رسم هر ساله خود آمار ضریب نفوذ در کشورهای مختلف را اعلام کرد که در این بین ضریب نفوذ اینترنت ایران، بیش از ۵۶ درصد اعلام شده بود.

انتشار این آمارهای ضد و نقیض گویا چندان هم برای مسوولان وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تعجبی به همراه نداشته؛ چرا که این مسوولان نه تنها وجود چندین آمار مختلف در این حوزه را سوال‌برانگیز نمی‌دانند، بلکه بر این باورند که هر مدل آمارگیری از تعداد کاربران اینترنت یک جواب را دارد و قرار نیست آمارهای به دست آمده در این حوزه مطلق باشد.

تناقض در آمارهای داخلی

از ابتدای دی ماه سال ۸۷ بود که طرح آمارگیری از کاربران اینترنت به منظور محاسبه ضریب نفوذ اینترنت در سطح استان کشور به اجرا درآمد. این طرح توسط مرکز آمار ایران و به سفارش و همکاری شرکت فناوری اطلاعات به اجرا در آمد. به گفته مسوولان این طرح، از آنجایی که میزان ضریب نفوذ اینترنت در ایران هیچ گاه به طور دقیق مشخص نبوده، انجام این نمونه‌گیری در نشان دادن شمار دقیق تعداد کاربران اینترنت ایرانی موثر واقع خواهد شد. شمارش تعداد کاربران اینترنتی که برای اولین بار در کشور صورت می‌گرفت به شیوه سنتی و به صورت نمونه گیری در سراسر کشور به اجرا درآمد.

همچنین اظهار شده بود که استفاده از شیوه شبکه‌ای در به دست آوردن تعداد کاربران اینترنت نیز به طور موازی در کنار روش نمونه‌گیری صورت می‌گرفت. گفته می‌شد در این طرح حدود صد هزار خانوار در کشور به صورت نمونه مورد پرسش قرار گرفتند تا تعداد دقیق استفاده‌کنندگان اینترنت در داخل کشور به همراه شاخص‌هایی مانند سواد، شغل و سن کاربران محاسبه شود. بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام شده قرار بود نتیجه نهایی این آمارگیری در تابستان سال ۸۸ منتشر شود، اما تقریبا با شش ماه تاخیر این نتیجه در ۲۲ اسفند ماه سال ۸۸ بر خروجی تنها یک خبرگزاری ( ایرنا) قرار گرفت.

بر اساس این گزارش ضریب نفوذ اینترنت در کشور در سال گذشته ۱/۱۱ درصد گزارش شده است، به طوری که از هر ۱۰۰ نفر جمعیت کشور حدود ۱۱نفر، از اینترنت استفاده می‌کنند. به گزارش مرکز آمار ایران، روش آمارگیری در این طرح، نمونه‌گیری است که با مراجعه به ۹۸ هزار و ۹۸۲ خانوار و تکمیل پرسشنامه برای آنها توسط مامور آمارگیری و توسط خانوار (برای خانوارهای دارای کاربر اینترنت) انجام شده است. بر اساس نتایج به دست آمده، در سال ۱۳۸۷ از مجموع ۸/۱۸ میلیون خانوار کشور حدود پنج میلیون خانوار
(۵/۲۶ درصد) در محل سکونت یا در محل‌های دیگر از اینترنت استفاده کرده‌اند.

بدین ترتیب حداقل یک عضو این خانوارها، کاربر اینترنت بوده است. این گزارش ادامه می‌دهد که این سهم برای خانوارهای شهری کشور بالغ بر ۱/۳۴ درصد و برای خانوارهای روستایی کشور ۸/۸ درصد بوده است.

در دوره یاد شده، از کل ۸/۷۱ میلیون نفر جمعیت کشور، تعداد هفت میلیون و ۹۶ هزار نفر کاربر اینترنت بوده‌اند. بر این اساس ضریب نفوذ اینترنت در کشور ۱/۱۱ درصد است. این ضریب در نقاط شهری کشور ۱۵ درصد و در نقاط روستایی سه درصد بوده است. همچنین ضریب نفوذ اینترنت برای جمعیت ۱۰ تا ۵۹ ساله کشور ۹/۱۳ درصد، محاسبه شده است.

این گزارش ادامه می‌دهد از کل کاربران اینترنت کشور ۸/۲۸ درصد در استان تهران زندگی می‌کنند. همچنین بیشترین و کمترین ضریب نفود در کشور به ترتیب متعلق به استان‌های تهران با ۴/۱۶ درصد و استان سیستان و بلوچستان با ۳/۳ درصد است. طبق این گزارش از مجموع کاربران اینترنت در کشور ۲/۷۵ درصد حداقل در محل سکونت خود، ۱۵ درصد حداقل در محل کار خود، ۲۶درصد حداقل در کافی نت و ۹/۱۴درصد حداقل در محل تحصیل خود از اینترنت استفاده کرده‌اند. بر اساس نتایج طرح، از مجموع کاربران اینترنت کشور که در محل سکونت خود از اینترنت استفاده کرده‌اند نحوه دسترسی ۹/۹۱ درصد از طریق تلفن Dial up بوده است.

هر چند این آمارگیری با همکاری سازمان آمار کشور و شرکت فناوری اطلاعات به دست آمده، اما نتیجه به دست آمده درست عکس نتیجه‌ای است که شرکت فناوری اطلاعات به دست آورده است. در واقع در گزارشی که خود شرکت فناوری اطلاعات در خصوص وضعیت شاخص‌های فناوری اطلاعات طی اجرای برنامه چهارم توسعه در سال گذشته منتشر کرد، در شاخص ضریب نفوذ کاربران اینترنت، وضعیت مورد انتظار در پایان برنامه عدد ۳۰ درصد بود که با رسیدن به عدد ۹/۳۴ درصد و ۲۳ میلیون کاربر ۳۳/۱۱۶ درصد این هدف محقق شده بود و این یعنی ۲۳ درصد اختلاف بین نتیجه‌های به دست آمده.

برای جویا شدن از صحت آمارهای منتشر شده از سوی سازمان آمار، وقتی با شرکت فناوری اطلاعات تماس می‌گیریم روابط عمومی این شرکت تنها به این نکته اکتفا می‌کند که این شرکت در حال حاضر تمایلی به پاسخگویی در این زمینه ندارد و آمارهای منتشر شده از سوی سازمان آمار نیز واقعی نیستند. روابط عمومی این شرکت همچنین در ادامه می‌افزاید: مرکز آمار بدون هماهنگی با شرکت فناوری اطلاعات این آمار را آن هم از طرف خودش منتشر کرده است که به هیچ وجه هم مورد تایید شرکت فناوری اطلاعات نیست.

خطا در فرمول و محاسبات

این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که به گفته برخی از کارشناسان به نتیجه به دست آمده توسط سازمان آمار بیشتر از روش‌ فرمولی شرکت فناوری اطلاعات می‌توان اعتماد کرد؛ چرا که این نتیجه از روشی به دست آمده که مورد تایید اتحادیه جهانی مخابرات (ITU) است و رد این نتیجه از سوی شرکت فناوری اطلاعات به اختلاف نظرهای میان این شرکت و سازمان آمار کشور بر ‌می‌گردد.

یک فعال و کارشناس در حوزه فناوری اطلاعات با تصدیق این اظهارات با اشاره به مشکلات فرمولی استفاده شده توسط شرکت فناوری اطلاعات می‌گوید: «این فرمول به لحاظ فنی دارای چندین خطاست. اولین خطای این فرمول این است که مبنای اینترنتی کشور تنها روش Dil Up در نظر گرفته شده است. دوم اینکه پارامترهای ورودی این فرمول اشتباه است؛ چرا که در فرمول فرض شده که تمام پهنای باندی که در نقاط بین‌المللی داریم صرف مصرف خانگی می‌شود و این در حالی است که بخش عمده پهنای باند کشور صرف انتقال داده‌های اقتصادی و تلفن اینترنتی می‌شود.» وی در ادامه به خطای سوم این فرمول اشاره می‌کند و می‌افزاید: «سومین اشتباه این فرمول نیز به محاسبه‌های ریاضی آن بر می‌گردد. در واقع مبنای ریاضی این فرمول این است که به طور مثال ۱۰۰۰ مگابایت پهنای باند کشور را به کانال‌های ۶۴ کیلو بیتی تقسیم و هر ۶۴ کیلو بیت را به یک تعداد نفر کاربر اختصاص داده‌اند. ایراد این محاسبه این است که زمانی که در مورد ضریب نفود اینترنت صحبت می‌شود منظور مجموع کاربرانی است که در یکسال به اینترنت متصل می‌شوند، اما زمانی که در خصوص پهنای باند صحبت می‌شود تعداد کاربرانی در نظر گرفته می‌شود که در یک لحظه و به طور همزمان به اینترنت متصل می‌شوند.»
به گفته این کارشناس، فرمول مورد استفاده شرکت فناوری اطلاعات تقریبا از سال ۸۲ تا سال ۸۷ مبنای به دست آوردن ضریب نفوذ کشور بوده است. در ابتدای استفاده از این فرمول تعداد کاربران اینترنت پنج میلیون و پانصد و سی هزار نفر اعلام شد که با همین فرمول تعداد کاربران در سال ۸۸ هفتاد و پنج میلیون و صد و هفتاده هزار نفر با ضریب نفوذی برابر ۶/۱۰۶ صدم اعلام شده که این ارقام کاملا نشان‌دهنده خطا در این فرمول است؛ چرا که از هشت سال گذشته وضعیت دیتا، نوع الگو مصرف کاربران، نوع دسترسی آنها به اینترنت تغییرات بسزایی کرده است. بنا بر اظهارات این فعال، آمارگیری مرکز آمار بدون هیچ محدودیتی صورت گرفته در حالی که شرکت فناوری اطلاعات تنها از یک روش یعنی Dilup برای به دست آوردن ضریب نفوذ استفاده کرده است. وی در ادامه با تصدیق اظهارات مسوولان شرکت فناوری اطلاعات مبنی بر اینکه کاملا طبیعی خواهد بود که از هر روش یک نتیجه به دست می‌آید، اظهار می‌کند که کاملا درست است که هر روش ممکن است یک نتیجه را به دنبال داشته باشد، اما مهم این است که در یک کشور باید یک روش مبنا قرار بگیرد و آن روش نیز می‌تواند روشی باشد که در مجامع بین‌المللی مورد تایید واقع شود مانند آمارگیری.

عباس پورخصالیان، کارشناس در حوزه مخابرات نیز با اشاره به فرمول مورد استفاده توسط شرکت فناوری اطلاعات می‌گوید: «برای استفاده از یک فرمول باید به اجماع رسید و این درحالی است که فرآیند اجماع در کشور ما بسیار پیچیده است. در واقع آنچه که باعث می‌شود در این خصوص هیچ اجماعی صورت نگیرد، این است که کشور دارای یک شبکه اینترنتی خود مختار نیست و ظرفیت‌های آدرسی مختلف خود را از خارج خریداری می‌کند که مدیریت اینترنت این ظرفیت‌ها هم در خارج از کشور است.»

به باور اکثر کارشناسان و فعالان حوزه آی‌تی زمانی می‌توان به یک آمار قطعی و قابل اعتماد در حوزه ضریب نفوذ اینترنت کشور رسید که علاوه بر یک تعریف کامل و جامع از یک کاربر اینترنت، مدیریت اینترنت را به داخل کشور انتقال داد. همچنین باید فعالان و مسوولان کشور در خصوص مدل‌سازی به دست آوردن میزان ضریب نفوذ اینترنت به یک اجماع کامل برسند.

نهایی شدن فرمول ضریب نفوذ اینترنت

معاون شرکت فناوری اطلاعات ایران از نهایی شدن فرمول جدید محاسبه ضریب نفوذ اینترنت در کشور خبر داد و گفت: این فرمول در قالب یک پروژه و توسط دانشگاه صنعتی شریف تعیین و محاسبه شده است.

«علی‌اصغر انصاری» در گفت‌وگو با «ایرنا» در مورد ویژگی روش جدید گفت: این فرمول به مراتب دقیق‌تر از روش‌هایی است که از پیش برای تعیین ضریب نفوذ اینترنت در کشور استفاده می‌شد و دارای پارامترهای اندازه‌گیری بیشتری است. وی اظهار امیدواری کرد، با بهره‌گیری از این روش، آمار واقعی‌تری از تعداد کاربران اینترنت در کشور به دست آید.

نایب رئیس سازمان نظام صنفی‌رایانه‌ای: غفلت در صنعت فناوری اطلاعات در کشور موج می‌زند

دوشنبه, ۱۷ اسفند ۱۳۸۸

در دانشگاه‌های ایران، کتاب اسمبلی مربوط به ۱۹۹۰ میلادی تدرس می‌شود/ رسالت اولیه دولت این است که فقط شرایط را برای توسعه فناوری‌ اطلاعات و استفاده از پتانسیل‌های موجود فراهم کند که بیش از این هم انتظاری نداریم. در رشته‌های فناوری اطلاعات در دانشگاه‌های ایران، کتاب‌های بیست سال پیش تدریس می شود. به عنوان مثال در دانشگاه‌های ایران، کتاب اسمبلی مربوط به ۱۹۹۰ میلادی تدرس می‌شود.نایب رئیس سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور در مراسم تجلیل از برگزار کنندگان جشنواره استانی رایانه همراه (لپ‏تاپ و نوت‎بوک) وضع فناوری اطلاعات در کشور را اسف‌بار عنوان کرد.به گزارش خبرنگار ایلنا، در مراسم تجلیل از برگزار کنندگان جشنواره استانی رایانه همراه (لپ‏تاپ و نوت‎بوک) حمیدرضا قمی نایب رئیس سازمان نظام صنفی‌رایانه‌ای کشور طی سخنانی به غفلت از فناوری اطلاعات در کشور اشاره کرد و گفت: واقعیت فناوری اطلاعات در کشور ما این است با وجود صرف انرژی در بخش دانشگاهی و دانشجویی و حتی از بخش خصوصی و گهگاهی هم بخش دولتی، اولین موضوع مورد توجه در صنعت فناوری اطلاعات در کشور غفلتی است که همه ما از این صنعت کرده‌ایم و باعث بلا استفاده ماندن از این همه انرژی می‌شود.وی افزود: البته این غفلت منحصر به بخش دولتی نیست، بلکه همه ما در بخش خصوصی، دانشگاهی و دولتی، از این همه ظرفیت خدادای که در همه استان‌ها به خصوص استان یزد و کشور وجود دارد، غافل هستیم.فرصت و تهدیدی برای کشوردر سطح استان یزد، حدود ۲۶مرکز آموزش عالی وجود دارد که همه این مراکز در یکی از رده‌های رشته فناوری اطلاعات نزدیک به هفتصد نفر دانشجو پذیرش دارند، این ظرفیت دانش آموخته، می‌تواند فرصتی باشد برای توسعه استان و هم می‌تواند تهدیدی باشد که مبادا منابع انسانی استان به راحتی به هدر برود.در حال حاضر کشور هند در برنامه‌ای که برای توسعه فناوری اطلاعات پیش‌بینی کرده است که ۸۵ درصد جذب نیروی انسانی بخش فناوری اطلاعات کشور آمریکا را در پنج سال آتی(آمریکا تا ۵ سال دیگر درحدود یکصد هزار نفر نیروی متخصص در حوزه فاوا جذب می‌کند) را تصاحب کنند. البته مطمئن باشد هندی‌ها، به اندازه ما، نگران فرار مغزها هستند و باز هم مانند ما نگران حفاظت از نیروهای خود هستند، اما عقیده دارند هر هندی در هر کجا دنیا سفیری است که اطلاعات، دانش‌فنی و کار برون سپاری را به کشور خود به ارمغان می‌آورد.جایگاه ایران در صنایع نوینقمی در ادامه افزود: اگر بخواهیم جایگاه ایران در صنایع نوین را بررسی کنیم ابتدا باید از دانشگاه‌ها شروع کنیم، متاسفانه باید گفت، ما در این بخش در سیستم و فرآیند تصمیم مشکل داریم، درحالی‌که مقام معظم رهبری در سند چشم انداز وظیفه آحاد کشور را تعیین کردند و اعلام کرده‌اندکه ایران در صنایع «های تک» باید در رتبه نخست قرار گیرد، ولی درحال حاضر ۵ سال هم از ابلاغ سند چشم انداز گذشته است و فناوری اطلاعات که از اجزا اصلی صنایع نوین است محجور مانده است، و اصلا جایگاه ما در این بخش مشخص نیست.البته اگر به حرف‌های دیگران استناد کنیم در صنعت فناوری اطلاعات در منطقه خاورمیانه دارای رتبه نهم هستیم و تنها سه کشور پایین‌تر از ایران هستند و اگر بر اساس ارزیابی خودمان باشد یک کمی بالاتر هم هستیم.به روز بودن دانش فنی دانشگاه‌هانایب رئیس نظام صنفی رایانه‌ای کشور در ادامه سخنان خود دانشگاه‌‌ها را در بخش فناوری اطلاعات به روز ندانست و گفت: بعنوان یک مدرس تأسف می‌خورم که در صنعت فناوری اطلاعات که هر ۱۴روز یک نگارش جدید ارایه می‌شود در دانشگاه‌های ایران در رشته فناوری اطلاعات، کتاب اسمبلی مربوط به ۱۹۹۰ میلادی تدرس می‌شود. واقعا دلیل این امر معلوم نیست.وی ادامه داد: مراکز آموزش عالی در سیستمی احاطه شده‌اند که باید از بالا، همه را هدایت کنند. متاسفانه قدرت خلاقیت از دانشگاه گرفته شده است و اجازه ابتکار در منابع درسی وجود ندارد، در حالی‌که مگر ارایه دانش بعنوان تجارت در بازار کسب نیست؟ آیا دانشگاه‌هایی مانند ام‌آی‌تی و هاروارد با سایر دانشگاه‌های دنیا در یک ردیف هستند؟ یکی از تفاوت‌های آنان در کیفیت و محتوای دروس است. این دانشگاه‌ها روی مواضع درسی خود کار مستمر می‌کنند، اما ما این سرمایه غنی نیروی انسانی مملکت و انرژی جامعه را می‌گیریم و به بطالت می‌بریم. ما با کسی تعارف نداریم. این واقعا حیف است.قمی خاطرنشان کرد: ما در وهله اول، رسالتی که داریم مربوط به دانشگاه است که بر روی مؤلفه ارتقاء سطح دانش کار کنیم. البته انتظار ندارم در این جلسات مسئله حل شود، اما آنقدر تکرار می‌کنیم که میخ آهنین در سنگ فرو رود.بها دادن به بخش خصوصیوی دومین مولفه توسعه صنعت فناوری اطلاعات را بها دادن به بخش خصوصی عنوان کرد و گفت: در رتبه‌بندی جهانی در بین ۳۰ شرکت طراز اول دنیا، ۱۴ شرکت فناوری اطلاعات و ارتباطات حضور دارند اما در ایران در یک هزار شرکت اول در کشور، یک شرکت فناوری اطلاعات و ارتباطات حضور ندارد. در دوره‌ای که در کل دنیا رکود اقتصادی در تمام دنیا وجود داشت و تمام صنایع متضرر شده‌اند، موسسه گارتنر که یک موسسه معتبر بین‌المللی است برای همه بخش‌های اقتصادی به جز شرکت‌های فناوری اطلاعات که سودآور هستند، زیان پیش‌بینی کرد.نایب رئیس نظام صنفی رایانه‌ای با تاکید بر تقویت بخش خصوصی اظهارداشت: یکی از مؤلفه‌های توسعه توجه به بخش خصوصی است. به طور مثال سرانه توسعه دولت الکترونیک در انگلیس، سوئد و عربستان در یک مقایسه به این ترتیب است که، در کشور انگلستان سرانه توسعه دولت الکترونیک سالیانه حدود ۲ هزار دلار، در سوئد ۱۴۵۰ دلار و در عربستان ۸۵۰ دلار است اما در ایران چند است؟ در یزد که می‌تواند قطب فناوری اطلاعات شود چند است؟وی در ادامه سخنان خود گفت: طرح این مطالب برای ایجاد نومیدی نیست، بلکه برای تلنگر و گشودن چشم‌ها براین همه نعمت خدادادی اطرافمان یعنی نیروی انسانی کارآمد است. خداوند نعمت را در اختیار ما قرار داده است ولی این ما هستیم که کفران نعمت می‌کنیم. چگونه است که تمام ایرانیان خارج از کشور می‌توانند موفق باشند ولی ایرانی‌های داخلی نه؟ وقتی وب‌سایت ای‌بی بزرگترین وب سایت تجاری دنیا یک صاحب ایرانی صاحب دارد پس این نشان‌دهنده توانمندی ایرانیان است.رسالتی سنگین بر دوش دولتقمی در ادامه سخنان خود به رسالت دولت در بخش فناوری اطلاعات اشاره کرد و گفت: رسالت اولیه دولت این است که فقط…

سی و چهارمین دور از مسابقات برنامه‌نویسی برگزار شد: ایران در مکان سی و ششم

یکشنبه, ۲۵ بهمن ۱۳۸۸

سی و چهارمین دور از مسابقات برنامه‌نویسی یا همان ACM، امسال نیز همچون سال‌های گذشته برگزار شد.

به گزارش دنیای اقتصاد دور نهایی این مسابقات یکم تا ششم فوریه و با حضور ۱۰۳ تیم از کشورهای مختلف جهان در دانشگاه‌ هاربین چین برگزار شد. در این دور از مسابقات تیم ایران برعکس سال‌های گذشته که حداقل در میان پانزده تیم اول قرار داشت، نتوانست جایگاهی بهتر از سی و ششم را کسب کند. هرچند مسوولان تیم‌های ایرانی شرکت‌کننده در این مسابقات نیز از نتایج راضی نیستند؛ اما آنچه به گفته آن‌ها در این بین ارزشمند است حضور در میان ۱۰۳ دانشگاه برتر جهان و شرکت در یک مسابقه بین‌المللی بزرگ است.
سیر نزولی رتبه
مسابقات جهانی برنامه‌نویسی (ACM) که هر سال یک بار در کشورهای مختلف برگزار می‌شود، مسابقه‌ای است که در آن دانشجویان شرکت‌کننده در قالب گروه‌ها و تیم‌های سه نفره و با حضور یک سرپرست به رقابت می‌پردازند، در این رقابت دانشجویان با استفاده از یک دستگاه کامپیوتر به حل مساله‌های دشوار می‌پردازند، دانشجویانی که بتوانند این مسائل را در حداقل زمان ممکن حل کنند، به عنوان برنده مسابقه معرفی می‌شوند. حداکثر زمان برای حل مسائل ۵ ساعت در نظر گرفته شده است. همچنین مسائل مطرح شده در این مسابقات به زبان انگلیسی ارائه می‌شود. در این مسابقه به ازای هر سوالی که توسط دانشجویان پاسخ داده شود بادکنکی به رنگ مشخص داده می‌شود.
محیط برگزاری مسابقات نرم‌افزار PC2 است که در محیط شبکه‌های اختصاصی مسابقات، ارتباط بین کلیه تیم‌ها، داوران و مسوولان برگزاری مسابقات و تابلوهای نمایش نتایج، ارتباط برقرار می‌کند. این نرم‌افزار استاندارد مسابقات جهانی است و تیم‌‌های شرکت‌کننده در مسابقه جهانی نیز در چنین محیطی به رقابت می‌پردازند.
یحیی تابش، رییس مرکز محاسبات دانشگاه شریف و از مدیران اجرایی مسابقه برنامه‌نویسی دانشجویی ACM در توضیح این مسابقه علمی می‌گوید: «این مسابقه یکی از معتبرترین مسابقات علوم کامپیوتری دنیا است و جوایزی که به برگزیدگان این مسابقه تعلق می‌گیرد، همانند جوایز نوبل در دیگر حوزه‌ها است. این مسابقه ۳۴ دوره برگزار شده که در حال حاضر سیر رشد و تکامل خود را طی می‌کند.» به گفته تابش این مسابقه به دو بخش مقدماتی و نهایی تقسیم می‌شود که بخش مقدماتی آن در نواحی مختلف دنیا برگزار و تیم‌های دانشگاهی در منطقه‌های مختلف در آن شرکت می‌کنند. مرحله مقدماتی مسابقات ACM با حضور ۲ هزار نفر برگزار شد که در نهایت ۱۰۳ تیم به مرحله نهایی راه پیدا کردند. در این دور سه تیم دانشگاهی با در اختیار داشتن یک کامپیوتر باید چندین مساله را حل کنند. تابش در توضیح نوع این مسائل می‌گوید: «این مسائل مربوط به ایده‌های صنعتی، توسعه‌ای و تکنولوژیکی است و به نوعی یک ایده کاربردی که منجر به طراحی یک الگوریتم و در نهایت نیز پیاده‌سازی آن می‌شود.»
وی در ادامه در خصوص حضور تیم‌های ایرانی در این مسابقات می‌افزاید: «دانشگاه شریف به مدت ۱۱ سال متولی و برگزار‌کننده این مسابقه در سطح منطقه بوده که در آن بیش از ۱۰۰ تیم دانشگاهی داخلی شرکت کرده‌‌اند؛ ولی حضور تیم‌های منطقه‌ای در آن بسیار کم بوده؛ چراکه متاسفانه آن‌ها اهمیت و استقبال لازم را به این نوع مسابقه ندارند.» تابش در خصوص رتبه پایین ایران در میان دیگر تیم‌ها مطرح جهان نیز این گونه توضیح می‌دهد که تیم امیرکبیر و تیم شریف در این دور توانست از میان ۱۲ سوال ارائه شده تنها ۴ سوال را به طور کامل جواب دهد و دو سوال را نیز به صورت ناقص تمام کرد و همین امر باعث کسب رتبه ۳۶ برای ایران شد.

هرچند این نتیجه یکی از ضعیف‌ترین نتیجه‌ها طی چند سال گذشته است؛ اما بنا بر اظهارات تابش، همیشه نتیجه نمی‌تواند ملاک قرار بگیرد. وی در ادامه می‌افزاید: «حضور در یک مسابقه بین‌المللی و قرار گرفتن در میان ۱۰۳ تیم برگزیده نیز می‌تواند بسیار ارزشمند باشد. گذشته از این حضور و رقابتی که بین شرکت‌کنندگان رخ می‌دهد، برگزاری این مسابقه اهمیت‌های دیگر نیز برای تیم‌های شرکت‌کننده از جمله ایران دارد.
به عنوان مثال در کنار این مسابقه سمینارهای تخصصی برگزار می‌شود که بسیار مفید و آموزنده است و باعث می‌شود که با تکنولوژی‌های روز دنیا بیشتر آشنا و از مسیر پیشرفت تکنولوژی نیز مطلع شویم.
همچنین این مسابقه باعث نوعی یادگیری رقابتی می‌شود، یعنی برای شرکت در این مسابقه دانشجویان مطالبی را یاد می‌گیرند که در هیچ جایی آن را آموزش نمی‌دهند.»
بی‌توجهی بخش دولتی
بنا بر اظهارات شرکت‌کنندگان در مسابقه ACM، دولت ایران برعکس دیگر کشورهای پیشرفته جهان آنچنان که باید به ترغیب و تربیت افراد برای شرکت در این گونه مسابقات رغبت نشان نمی‌دهد.
رییس مرکز محاسبات دانشگاه شریف در خصوص همکاری‌های دولت به شرکت کنندگان در این مسابقه می‌گوید: «در کشورهای پیشرفته دنیا برای این مسابقه بسیار اهمیت قائل هستند، بنابراین برای رشد و تربیت افراد از مقطع دبیرستان شروع به فعالیت می‌کنند و به همین بهانه دست به توسعه منابع انسانی در حوزه آی‌تی خود می‌زنند؛ اما در ایران کاملا برعکس است.
حتی از طرف نهادهای دولتی به تیم‌های دانشگاهی هم کمک چندانی نمی‌شود و اگر شرکت‌های خصوصی همچون همکاران سیستم ما را برای شرکت در این مسابقات همیاری نمی‌کردند، مشخص نبود که ما بتوانیم در این مسابقه بین‌المللی شرکت کنیم یا خیر». وی در ادامه می‌افزاید: «ما از دو سال گذشته با توجه به مشکلات فراوان توانستیم بین چند دبیرستان کشور مسابقاتی مشابه مسابقه ACM‌ برگزار کنیم و با دادن مسائل کاربردی سعی در آشنا کردن آن‌ها با این مسابقه و محیط آن داشتیم؛ اما مطمئن نیستیم که با شرایط موجود و کمبود‌هایی که وجود دارد می‌توانیم به کار خود ادامه بدهیم.»‌
بنا بر اظهارات تابش، برای کسب مقام و موفقیت در این مسابقه بین‌المللی احتیاج به حمایت‌های بخش دولتی و خصوصی است و باید دولت از مراحل قبل دانشگاه مجموعه فعالیت‌هایی را برای آشنایی دانش‌آموزان علاقه‌مند به علوم کامپیوتر انجام دهد.
در واقع دولت با قرار دادن آن‌ها در مسیر یادگیری دست به توسعه آی‌تی و توسعه منابع نیروی انسانی در این حوزه بزند تا در نتیجه برنامه‌نویسان کامپیوتری ماهری را وارد بازار کار کند.

منبع

کار گوش را به کامپیوترتان بسپارید

یکشنبه, ۲۵ بهمن ۱۳۸۸

با پیشرفت نرم‌افزارهای تشخیص مکالمه، شاید بتوانیم به زودی از کامپیوتر خود بخواهیم نکات مهم یک سخنرانی را برای ما مشخص کند؛ اما شاید دیگر نتوانیم در میانه یک جلسه چرت بزنیم و یا با بغل‌دستی صحبت کنیم.

مجید جویا: بیشتر ما با کامپیوتر خود حرف می‌زنیم، البته این حرف زدن صرفا محدود به لعنت فرستادن و ناسزاگفتن برای آن برای اشتباهی است که کل کار یک روز ما را خراب کرده است. ولی متاسفانه کامپیوتر به هیچ یک از حرف‌های ما گوش نمی‌دهد، یا شاید بهتر است بگوییم گوش نمی‌داد، چرا نرم افزارهای جدید به نحوی طراحی می‌شوند که صحبت ما با کامپیوتر فایده‌ای هم برای ما داشته باشد.

قدیمی‌ترین این نرم‌فزارها تشخیص اتوماتیک صحبت (ASR) است، که فناوری است که کلمات ما را به متن تبدیل می‌کند. بعد‌ها شیوه‌های پیچیده‌تری به آن اضافه شدند که فراتر از آنچه که می‌گفتید می‌رفتند، و نحوه گفتن آن را هم تحلیل می‌کردند. در این میان، آنها می‌توانستند به ما کمک کنند تا در موقعیت‌هایی که ارتباط چهره به چهره امکان پذیر نبود، با کارایی بیشتری با دیگران ارتباط برقرار کنیم.

به گزارش نیوساینتیست، ای‌اس‌آر اولین بار در سال ۱۹۶۴ عرضه شد، هنگامی که شرکت کنندگان در نمایشگاه جهانی در نیویورک ابزاری را دیدند که جعبه IBM Shoebox نام گرفته بود، و تعدادی از محاسبات ساده ریاضی را در پاسخ به دستورهای گفتاری انجام می‌داد. با این وجود، دیری نپایید که امید مردم به کارامدی ای‌اس‌آر، به ناامیدی بدل شد.

سایمون تاکر از دانشگاه شفیلد در انگلستان می‌گوید:‌ «جدیدترین مدل‌های ای‌اس‌آر ضریب خطایی بین ۳۰ تا ۳۵ درصد دارند، و این خیلی آزار دهنده است». وقتی اوضاع بدتر می‌شود که به یاد بیاوریم که نواقص آن توسط تعداد زیادی از وبسایت‌ها که برخی اشتباهات سرویس Google Voice را که ایمیل‌های صوتی را به متن تبدیل می‌کند، به سخره می‌گیرند، برجسته‌تر هم شده است.

علاوه بر آن اینکه، حتی هنگامی که ای‌اس‌آر درست کار کند هم ممکن است نتایج رضایت بخش نباشند. درست به همان دلیل که خیلی وقت‌ها خواندن دست خط افراد برای دیگران خیلی سخت است. افراد ممکن است در هنگام حرف زدن برخی عبارات را تکرار کنند، و یا حتی جمله را ناتمام بگذارند.

الکس پنتلند، که یک آزمایشگاه دینامیک انسانی در ام‌آی‌تی را اداره می‌کند می‌گوید: «حتی اگر دقیقا همه چیزی که گفته شده را بنویسید، باز هم حالاتی وجود دارد که نمی‌توانید بگویید که در مورد چه چیزی صحبت می‌شد. استفاده مردم از زبان محاوره‌ای، خیلی غیر مستقیم و غیر رسمی است».

به گفته تاکر بر خلاف این محدودیت‌ها، ای‌اس‌آر کاربردهای خود را دارد. او با داشتن همکارانی در دانشگاه شفیلد و همچنین استیو ویتاکر در پژوهش‌گاه آی‌بی‌ام در آلمادان کالیفرنیا، سیستمی را طراحی کرده که Catchup نام دارد و به این منظور طراحی شده که تقریبا به طور همزمان، هر چیزی را که در یک جلسه کاری گفته می‌شود خلاصه کند، و به این ترتیب کسانی که دیر می‌رسند می‌توانند بفهمند در غیاب آنها در جلسه چه گذشته است. کچاپ همچنین می‌تواند کلمات و عبارات مهم در یک متن ای‌اس‌آر را تشخیص دهد و موارد بی‌اهمیت را هم حذف کند. سیستم این کار را با استفاده از فرکانس صدا انجام می‌دهد که نشان دهنده اهمیت خود کلمه است، و البته لیستی از کلمات پر کاربرد معمولی دارد که آنها را در خروجی خود حذف می‌کند. این سیستم به این ترتیب لیستی از کلمات مهم بیان شده در جلسه را در محتوای خروجی خود نگه می‌دارد و باقی را حذف می‌کند.

یک ویژگی کلیدی کچاپ این است که نتایج را به صورت صوتی ارائه می‌کند، در نتیجه کسی که دیر آمده می‌تواند به جای خواندن یک متن، خلاصه صوتی از محتوای جلسه را بشنود. تاکر عقیده دارد که «این تجربه خیلی بهتری در اختیار کاربر قرار می‌دهد».

سازندگان کچاپ در جریان آزمایش‌های خود بر روی آن، گزارش کردند که تقریبا در ۸۰ درصد موارد، افراد توانستند خلاصه‌های تهیه شده توسط سیستم را درک کنند، حتی اگر مربوط به بازه زمانی کمتر از نیمی از زمان کل مکالمات بود. درصد مشابهی از شرکت کنندگان هم گفتند که به این ترتیب دید بهتری در مورد بخشی از جلسه که در آن حضور نداشتند پیدا می‌کردند تا ینکه بخواهند با گوش کردن به بقیه مذاکرات بفهمند که در غیاب آنها چه گذشته است.

یک مزیت خلاصه صوتی به نسبت خلاصه متنی، این است که بخشی از سیگنال‌های اجتماعی نهفته در کلام را حفظ می‌کند. یک خلاصه متنی شاید نشان دهد که یک فرد چه حرف‌هایی زده است، ولی نمی‌تواند شک و تردید را در کلام او تشخیص دهد. استیو رینالز، یک کارشناس فناوری مکالمه در دانشگاه ادینبورگ در انگلستان، و یکی از سازندگان فناوری ای‌اس‌آر به کار رفته در کچاپ عقیده دارد که این سیگنال‌ها «شاید از خود آنچه که گفته شده هم مهم‌تر باشند».

البته یک گزارش صوتی هرگز نمی‌تواند سیگنال‌های اجتماعی را که در مکالمه چهره به چهره وجود دارد درک کند، (برای مثال یک گوشه ابرو، یا یک سر تکان دادن) و از آنجا که جلسات هر روز بیش از روز قبل به صورت تلفنی و یا آنلاین برگزار می‌شوند، کسانی که به این ترتیب در جلسات شرکت می‌کنند از این معضل رنج می‌برند. در نتیجه پنتلند و همکران وی در ام‌آی‌تی شیوه سخن گفتن افراد مختلف را بررسی کردند، و از نتایج آن برای پر کدن این شکاف استفاد کردند. به ادعای او این نوع از تحلیل مکالمات می‌تواند کیفیت تماس‌های کنفرانس تلفنی را به این ترتیب بهتر کند و به شرکت کنندگان در این جلسات از راه دور کمک کند تا این سیگنال‌های اجتماعی را بهتر دریافت کنند.

کار پنتلند در این حوزه بر مبنای چندین سال از تحقیق بر روی سیگنال‌های غیر صوتی است که در الگوهای صوتی نهفته‌اند. برای مثال این تحقیقات آشکار کرده‌اند که رابطه‌ای وجود دارد بین این که چگونه یک نفر جذب چیزی می‌شود که بیان شده است و این که چقدراین حرف با صدای بلند گفته شده است، و یا با فرکانسی که با آن آنها از حرف زدن به گوش کردن تغییر حالت می‌دهند.

پرتلند که با یک دانشجوی دکترا به نام تیمی کیم کار می‌کرد شروع به استفاده از برخی از این یافته‌ها کرد تا ابزاری بسازد که سیگنال‌های اجتماعی را در جلسات از راه دور تقویت کند. «گرداننده جلسات» آنها، میزان زمانی را که چهار نفر که در دو مکان جداگانه در یک کنفرانس صوتی شرکت دارند، صرف حرف زدن می‌کنند، اندازه گیری می‌کند. اگر یکی از آنها زمان جلسه را به خود اختصاص می‌داد و بیش از بقیه حرف می‌زند، باقی افراد می‌توانستند آن را در یک نمودار گرافیکی که در مقابل آنها قرار دارد ببینند.

کیم و پنتلند دریافتند که این امر تاثیر زیادی روی رفتار شرکت کنندگان می‌گذاشت. زمان متوسط بخش سخنرانی (که زمانی است که یک نفر قبل از دادن وقت خود به دیگران حرف می‌زند) از ۱۱٫۲ ثانیه به ۹٫۲ ثانیه افت کرد.

سیستم همچنین شرکت کنندگان را از گروه گروه شدن و شروع مکالمات جداگانه با افارد درون گروه خود بر حذر می‌داشت. کیم می‌گوید: «بازخورد به این منظور طراحی شده بود تا شرکت کنندگان را به تعادل و تعامل ترغیب کند». به گفته او تنها «جلوی چشم» داشتن این آمار به آنها کمک کرد تا به این هدف برسند. با بسط و گسترش چنین سیستم‌هایی و نمایش سطح علاقه شرکت کنندگان روی نمایش‌گر، شرکت کنندگان در یک جلسه تلفنی می‌توانند احساس بهتری از سیگنال‌های اجتماعی که تا کنون نمی‌توانستند دریافت کنند داشته باشند.

به گفته پنتلند، چنین ابزارهایی که کاری بیشتر از تنها تشخیص کلمات انجام می‌دهند، به ارتقای سطح کنفرانس‌های تلفنی کمک خواهند کرد. او می‌گوید: «خواندن «افراد» به جای خواندن «کلمات»، می‌تواند قاعده بازی را در ارتباطات تغییر دهد».

سی و چهارمین دور از مسابقات برنامه‌نویسی برگزار شد: ایران در مکان سی و ششم

جمعه, ۲۳ بهمن ۱۳۸۸

سی و چهارمین دور از مسابقات برنامه‌نویسی یا همان ACM، امسال نیز همچون سال‌های گذشته برگزار شد.به گزارش دنیای اقتصاد دور نهایی این مسابقات یکم تا ششم فوریه و با حضور ۱۰۳ تیم از کشورهای مختلف جهان در دانشگاه‌ هاربین چین برگزار شد. در این دور از مسابقات تیم ایران برعکس سال‌های گذشته که حداقل در میان پانزده تیم اول قرار داشت، نتوانست جایگاهی بهتر از سی و ششم را کسب کند. هرچند مسوولان تیم‌های ایرانی شرکت‌کننده در این مسابقات نیز از نتایج راضی نیستند؛ اما آنچه به گفته آن‌ها در این بین ارزشمند است حضور در میان ۱۰۳ دانشگاه برتر جهان و شرکت در یک مسابقه بین‌المللی بزرگ است.سیر نزولی رتبهمسابقات جهانی برنامه‌نویسی (ACM) که هر سال یک بار در کشورهای مختلف برگزار می‌شود، مسابقه‌ای است که در آن دانشجویان شرکت‌کننده در قالب گروه‌ها و تیم‌های سه نفره و با حضور یک سرپرست به رقابت می‌پردازند، در این رقابت دانشجویان با استفاده از یک دستگاه کامپیوتر به حل مساله‌های دشوار می‌پردازند، دانشجویانی که بتوانند این مسائل را در حداقل زمان ممکن حل کنند، به عنوان برنده مسابقه معرفی می‌شوند. حداکثر زمان برای حل مسائل ۵ ساعت در نظر گرفته شده است. همچنین مسائل مطرح شده در این مسابقات به زبان انگلیسی ارائه می‌شود. در این مسابقه به ازای هر سوالی که توسط دانشجویان پاسخ داده شود بادکنکی به رنگ مشخص داده می‌شود.محیط برگزاری مسابقات نرم‌افزار PC2 است که در محیط شبکه‌های اختصاصی مسابقات، ارتباط بین کلیه تیم‌ها، داوران و مسوولان برگزاری مسابقات و تابلوهای نمایش نتایج، ارتباط برقرار می‌کند. این نرم‌افزار استاندارد مسابقات جهانی است و تیم‌‌های شرکت‌کننده در مسابقه جهانی نیز در چنین محیطی به رقابت می‌پردازند.یحیی تابش، رییس مرکز محاسبات دانشگاه شریف و از مدیران اجرایی مسابقه برنامه‌نویسی دانشجویی ACM در توضیح این مسابقه علمی می‌گوید: «این مسابقه یکی از معتبرترین مسابقات علوم کامپیوتری دنیا است و جوایزی که به برگزیدگان این مسابقه تعلق می‌گیرد، همانند جوایز نوبل در دیگر حوزه‌ها است. این مسابقه ۳۴ دوره برگزار شده که در حال حاضر سیر رشد و تکامل خود را طی می‌کند.» به گفته تابش این مسابقه به دو بخش مقدماتی و نهایی تقسیم می‌شود که بخش مقدماتی آن در نواحی مختلف دنیا برگزار و تیم‌های دانشگاهی در منطقه‌های مختلف در آن شرکت می‌کنند. مرحله مقدماتی مسابقات ACM با حضور ۲ هزار نفر برگزار شد که در نهایت ۱۰۳ تیم به مرحله نهایی راه پیدا کردند. در این دور سه تیم دانشگاهی با در اختیار داشتن یک کامپیوتر باید چندین مساله را حل کنند. تابش در توضیح نوع این مسائل می‌گوید: «این مسائل مربوط به ایده‌های صنعتی، توسعه‌ای و تکنولوژیکی است و به نوعی یک ایده کاربردی که منجر به طراحی یک الگوریتم و در نهایت نیز پیاده‌سازی آن می‌شود.»وی در ادامه در خصوص حضور تیم‌های ایرانی در این مسابقات می‌افزاید: «دانشگاه شریف به مدت ۱۱ سال متولی و برگزار‌کننده این مسابقه در سطح منطقه بوده که در آن بیش از ۱۰۰ تیم دانشگاهی داخلی شرکت کرده‌‌اند؛ ولی حضور تیم‌های منطقه‌ای در آن بسیار کم بوده؛ چراکه متاسفانه آن‌ها اهمیت و استقبال لازم را به این نوع مسابقه ندارند.» تابش در خصوص رتبه پایین ایران در میان دیگر تیم‌ها مطرح جهان نیز این گونه توضیح می‌دهد که تیم امیرکبیر و تیم شریف در این دور توانست از میان ۱۲ سوال ارائه شده تنها ۴ سوال را به طور کامل جواب دهد و دو سوال را نیز به صورت ناقص تمام کرد و همین امر باعث کسب رتبه ۳۶ برای ایران شد. هرچند این نتیجه یکی از ضعیف‌ترین نتیجه‌ها طی چند سال گذشته است؛ اما بنا بر اظهارات تابش، همیشه نتیجه نمی‌تواند ملاک قرار بگیرد. وی در ادامه می‌افزاید: «حضور در یک مسابقه بین‌المللی و قرار گرفتن در میان ۱۰۳ تیم برگزیده نیز می‌تواند بسیار ارزشمند باشد. گذشته از این حضور و رقابتی که بین شرکت‌کنندگان رخ می‌دهد، برگزاری این مسابقه اهمیت‌های دیگر نیز برای تیم‌های شرکت‌کننده از جمله ایران  دارد. به عنوان مثال در کنار این مسابقه سمینارهای تخصصی برگزار می‌شود که بسیار مفید و آموزنده است و باعث می‌شود که با تکنولوژی‌های روز دنیا بیشتر آشنا و از مسیر پیشرفت تکنولوژی نیز مطلع شویم. همچنین این مسابقه باعث نوعی یادگیری رقابتی می‌شود، یعنی برای شرکت در این مسابقه دانشجویان مطالبی را یاد می‌گیرند که در هیچ جایی آن را آموزش نمی‌دهند.»بی‌توجهی بخش دولتیبنا بر اظهارات شرکت‌کنندگان در مسابقه ACM، دولت ایران برعکس دیگر کشورهای پیشرفته جهان آنچنان که باید به ترغیب و تربیت افراد برای شرکت در این گونه مسابقات رغبت نشان نمی‌دهد. رییس مرکز محاسبات دانشگاه شریف در خصوص همکاری‌های دولت به شرکت کنندگان در این مسابقه می‌گوید: «در کشورهای پیشرفته دنیا برای این مسابقه بسیار اهمیت قائل هستند، بنابراین برای رشد و تربیت افراد از مقطع دبیرستان  شروع به فعالیت می‌کنند و به همین بهانه دست به توسعه منابع انسانی در حوزه آی‌تی خود می‌زنند؛ اما در  ایران کاملا برعکس است. حتی از طرف نهادهای دولتی به تیم‌های دانشگاهی هم کمک چندانی نمی‌شود و اگر شرکت‌های خصوصی همچون همکاران سیستم ما را برای شرکت در این مسابقات همیاری نمی‌کردند، مشخص نبود که ما بتوانیم در این مسابقه بین‌المللی شرکت کنیم یا خیر». وی در ادامه می‌افزاید: «ما از دو سال گذشته با توجه به مشکلات فراوان توانستیم بین چند دبیرستان کشور مسابقاتی مشابه مسابقه  ACM‌ برگزار کنیم و با دادن مسائل کاربردی سعی در آشنا کردن آن‌ها با این مسابقه و محیط آن داشتیم؛ اما مطمئن نیستیم که  با شرایط موجود و کمبود‌هایی که وجود دارد می‌توانیم به کار خود ادامه بدهیم.»‌بنا بر اظهارات تابش، برای کسب مقام و موفقیت در این مسابقه بین‌المللی احتیاج به حمایت‌های بخش دولتی و خصوصی است و باید دولت از مراحل قبل دانشگاه مجموعه فعالیت‌هایی را برای آشنایی دانش‌آموزان علاقه‌مند به علوم کامپیوتر انجام دهد. در واقع دولت  با قرار دادن آن‌ها در مسیر یادگیری دست به توسعه آی‌تی و توسعه منابع نیروی انسانی در این حوزه بزند تا در نتیجه  برنامه‌نویسان کامپیوتری ماهری را وارد بازار کار کند….

رییس کمیته مخابرات مجلس: با بخش خصوصی خوب تعامل نشد

جمعه, ۲۳ بهمن ۱۳۸۸

رئیس کمیته مخابرات مجلس: بدون حکم قضایی هیچ نهادی اجازه بررسی اطلاعات افراد در فضای مجازی را ندارد. این توضیح یعنی اینکه اگر ISP‌ها دیدند که محتوای یک سایت، محتوایی مجرمانه است توانایی مسدود کردن و گزارش دادن به کمیته را دارند، اما معمولا این کارها توسط وزارت ارتباطات انجام می‌شود و دیگر نیازی به دخالت ISPها نیست.

رییس کمیته مخابرات مجلس: با بخش خصوصی خوب تعامل نشد
سونیتا سراب‌پور- دنیای اقتصاد
از هفته گذشته که لیست مصادیق مجرمانه جرائم رایانه‌ای از سوی کمیته تعیین مصادیق مجرمانه انتشار پیدا کرد این خبر به نقل هر محافلی تبدیل شد. هر یک از فعالان و کارشناسان و حتی کاربران نظرات و انتقاداتی را مطرح می‌کردند. برخی این مصادیق را مبهم می‌دانستند و برخی دیگر آن را همچون چراغی که تکلیف فعالیت کاربران در فضای مجازی را روشن می‌کند. همین شرایط و اظهارنظرهای گوناگون بهانه خوبی شد تا با علی مطهری، رییس کمیته مخابرات مجلس و عضو کمیته تعیین مصادیق مجرمانه به گفت‌و‌‌گو بنشینیم. علی مطهری، قبل از رسیدن به نمایندگی مجلس از شهر شبستر، سمت رییس هیات‌مدیره و مدیرعاملی مخابرات آذربایجان غربی را بر عهده داشته و می‌توان گفت با طرح‌ها و نظراتی که هرازچندگاهی مطرح می‌کند فعال‌ترین و عملا تنها نماینده آشنا به حوزه فاوای مجلس است.

• از مصادیق جرائم رایانه‌ای شروع کنیم. موضوعات و بحث‌های داغی پس از انتشار این مصادیق از سوی کمیته بررسی محتوای مجرمانه، در بین کاربران و صاحبنظران این حوزه مطرح شد. فارغ از انتقادهایی که به بخش‌هایی از این مصادیق گرفته شده عده‌ای از کارشناسان و حقوقدانان سوالی را مطرح می‌کردند؛ مبنی بر اینکه آیا انتشار این مصادیق وظیفه این کمیته بوده یا خیر؟
تصمیم گرفته شده که اطلاع‌رسانی در رابطه با کمیته به عهده دبیرخانه باشد، اما کار کمیته انتشار همین مصادیق است. در واقع این کمیته باید الگوهایی ارائه و مشخص کند که چه پارامترهایی در تعیین یک محتوای مجرمانه موثر است. در واقع این کار نه تنها مغایرتی با وظایف کمیته ندارد، بلکه براساس قانون از جمله وظایف این کمیته انتشار و مشخص کردن این مصادیق است. حالا اگر اشکال و ابهاماتی را مطرح می‌کنند باید آن را به دبیرخانه کمیته ارجاع بدهند تا در روند کار مورد بررسی قرار بگیرد.

• با توجه به اینکه شما در عضویت کمیته تعیین مصادیق قرار دارید، کار اصلی این کمیته چیست و در واقع نحوه فعالیت این کمیته چگونه است؟
قانون کاملا وظیفه این کمیته را مشخص کرده و نیازی به شرح بیشتر نیست و در این زمینه از دبیرخانه سوال شود بهتر است.

• در گذشته مجموعه انتقاداتی به کار این کمیته گرفته می‌شد…
در گذشته کمیته به این شکل فعالیت نمی‌کرد و ساختار دیگری داشت…

• دقیقا سوال من هم همین است قبل از کمیته فعلی، کار کمیته با کاستی‌های همرا بود مثلا دست به فیلتر سایت‌هایی می‌زد که واقعا تعجب فعالان حوزه را بر می‌انگیخت مثل فیلتر کردن سایت تکفا. با توجه به نحوه فعالیت این کمیته در گذشته، کمیته حال حاضر چه تفاوتی با کمیته قبلی خود دارد؟
متمرکز و قانونمند شده، البته این به این معنا نیست که این کمیته در گذشته بی‌قانون بوده، اما هم اکنون کمیته از مجموعه‌ای ترکیبی از سازمان‌ها، وزارتخانه‌ها و دیگر نهادهای ترکیبی تشکیل شده که زیر نظر بالاترین مقام قضایی؛ یعنی دادستان فعالیت می‌کند. همچنین اگر هم سایتی به اشتباه فیلتر شد یا شکایتی وجود داشته باشد امکان گزارش و پیگیری وجود دارد.

• نحوه این شکایات و بررسی چگونه است؟
گروه‌های کارشناسی را ما در دبیرخانه در نظر گرفته‌ایم که پیوسته فعال هستند و در خیلی از موارد منتظر جلسه نمی‌مانند و اگر کسی شکایتی داشت آن را پیگیری و سریع جواب می‌دهند. همچنین این کمیته هیچ‌گاه دست به فیلتر سایتی نمی‌زند، البته در آینده امکان این کار را هم خواهد داشت، اما کار اصلی این کمیته تعیین مصادیق مجرمانه است.

• یکی از مباحث که در میان این مصادیق مورد توجه بود به غیر از فیلترینگ و استفاده از فیلترشکن، ملزم کردن شرکت‌های خدمات‌دهنده اینترنتی یا همان ISP‌ها به پالایش اطلاعات کاربران بوده.

منظور از اطلاعات محتوا بوده. کاربری اطلاعاتی مربوط به وضعیت جامعه را روی سایت قرار می‌دهد که اگر این اطلاعات با بندهای مصادیق منتشر شده مطابقت نداشته باشد آن ISP‌ها ملزم به دادن گزارش و مسدود کردن سایت هست؛ حتی در این بخش گاهی خود مردم به سرویس‌دهندگان گزارش می‌دهند. در واقع قانون خدمات‌دهندگان سرویس‌های اینترنتی را مکلف به انجام این کار کرده است.

• یعنی در اینجا ISPها بدون هیچ محدودیتی محتوای سایت تمام کاربرانشان را زیر نظر دارند؟
کسی با افرادی که سرویس گرفته کاری ندارد اینجا بررسی محتوا مد نظر است. در واقع الگو کاملا مشخص است.

• توضیحی که در خصوص همکاری ISP‌ها داده شده این تصور را به وجود آورده که این شرکت‌ها حق دخالت در حریم خصوصی افراد را دارند.
بدون حکم قضایی هیچ نهادی اجازه بررسی اطلاعات افراد در فضای مجازی را ندارد. این توضیح یعنی اینکه اگر ISP‌ها دیدند که محتوای یک سایت، محتوایی مجرمانه است توانایی مسدود کردن و گزارش دادن به کمیته را دارند، اما معمولا این کارها توسط وزارت ارتباطات انجام می‌شود و دیگر نیازی به دخالت ISPها نیست.

• طی چند روز آینده برنامه پنجم توسعه تقدیم مجلس خواهد شد. اطلاعی دارید که در این برنامه چقدر به آی‌سی‌تی توجه شده است؟
برنامه را هنوز ندیدم، اما طی این مدت بخش‌هایی همچون معاونت فناوری ریاست‌جمهوری، وزارت ارتباطات، مرکز تحقیقات، مرکز پژوهش‌های مجلس و سایر مجموعه‌ها در ارائه طرح‌های کاربردی برای برنامه پنجم توسعه فعالیت داشته‌اند، اما آنچه را که به صورت نهایی ارائه شده است، ندیده‌ام که بخواهم در مورد آن اظهار نظر کنم.

• برنامه چهارم توسعه به اتمام رسیده است. در این برنامه برای بخش آی‌سی‌تی کشور طرح‌هایی در نظر گرفته شده بود که برخی از آن‌ها به دلایلی انجام نشدند یا آن‌هایی هم که اجرا شدند از برنامه بسیار عقب هستند؛ مانند تعداد توسعه اینترنت پرسرعت. در این شرایط تکلیف این گونه برنامه‌ها چه خواهد شد و مجلس چه اقدامی برای به سرانجام رسیدن این برنامه‌ها در دست دارد؟
رسیدگی به برنامه‌ها انجام شده و کسری‌هایی که در این برنامه‌ها دیده می‌شود در حال حاضر توسط مجلس در حال بررسی است. هم‌اکنون برخورد دو گونه خواهد بود اگر در عدم اجرای یک طرح فردی مقصر شناخته شود به صورت قانونی با او برخورد صورت می‌گیرد، اما اگر غیرواقعی بودن و غیرمنطقی بودن طرح باعث انجام نشدن برنامه شده باشد طبیعتا راهکارهایی در نظر گرفته خواهد شد که از وقوع آن در برنامه‌های آینده جلوگیری شود.

• برخورد مجلس چگونه خواهد بود؛ یعنی مجلس چه برنامه‌ای در نظر دارد تا اتفاقاتی که در برنامه چهارم توسعه برای صنعت آی‌سی‌تی کشور رخ داد در برنامه پنجم توسعه تکرار نشود؟
عملکرد وزارتخانه‌ها تحلیل می‌شود مجلس ابزارهای نظارتی دارد که این ابزارهای نظارتی می‌تواند شامل مواردی چون تذکر، سوال، تحقیق و تفحص، استیضاح و… باشد. یعنی اگر در جایی اشکال از وزیر باشد مجلس می‌تواند آن وزیر را استیضاح و حتی عزل کند، اما گاهی اوقات دلیل به انجام نرسیدن یک برنامه تنها وزارتخانه یا شخص خاصی نیست؛ در واقع دلیل اصلی عملی نبودن آن طرح یا برنامه است. مثلا رسیدن به ضریب نفود ۵۰ درصد در تلفن ثابت.

• اما اطلاعات و اظهاراتی که از سوی مسوولان وزارت ارتباطات مطرح می‌شود پیوسته روی این موضوع تاکید دارد که کشور در برنامه‌هایی همچون ضریب نفوذ تلفن ثابت از برنامه جلوتر است.
در رابطه با تلفن ثابت ارائه خدمات تقریبا به روز است اگر بازار اشباع شود و مردم دیگر نیازی به تلفن نداشته باشند طبیعتا وزارتخانه وظیفه‌ای ندارد.

• در بخش برگزاری مزایده‌هایی همچون VOIP یا وایمکس، بخش خصوصی همیشه این ادعا را مطرح می‌کند که برگزاری این گونه‌مزایده‌ها از طرف دولت غیرقانونی است. در این بین همین فعالان از مجلس گلایه‌مند هستند و بر این باورند که در این خصوص مجلس دخالتی نداشته و بیشتر سکوت اختیار کرده است این اظهارات را قبول دارید؟
درست است که مجلس از نظر قانونی می‌تواند در تمام زمینه‌ها اظهارنظر کند، اما این به این معنی نیست که وقتی یک شرکت دولتی یا غیردولتی قرارداد یا مناقصه‌ای را برگزار کرد مجلس آن را بررسی کند. بالاخره خود دولت و وزارتخانه‌ها وظایف و اختیاراتی دارند.

‌• همین اختیارات نباید از طرف مجلس کنترل شود؟
کارها خیلی ریز و ظریف است. اگر ما بخواهیم این‌گونه روی تمام کار‌ها بررسی داشته باشیم به خیلی از کار‌ها نمی‌رسیم مجموعه‌ نظارتی صرفا مجلس نیست. اگر سازمان یا نهادی ادعایی مبنی بر غیرقانونی بودن یک مناقصه دارد خود آن نهاد یا بخش، اداره بازرسی دارد و مجموعه‌های مختلفی روی کارشان نظارت دارند صرفا مجلس نباید دخالت کند.

‌• این اظهارات شما در حالی می‌تواند کارساز باشد که سازمان‌های نظارتی واقعا بررسی‌های خود را انجام دهند، اما زمانی که سازمانی مثل سازمان تنظیم مقررات به وظایف خود که حمایت از بخش خصوصی است، عمل نمی‌کند و اجازه به برگزاری مزایده‌ای می‌دهد که به ضرر بخش خصوصی است تکلیف چه خواهد بود؟
چرا انجام می‌دهند. اینکه برگزاری یک مزایده به نفع یا ضرر یک بخش هست یا نیست یک بحث کاملا جدا است و به سیاست‌گذاری وزیر برمی‌گردد. ممکن است هر فردی در آن پست نسبت به برگزاری یک مزایده نظر متفاوتی داشته باشد و عملکرد متفاوتی اعمال کند، اما اینکه بگویم یک مزایده خلاف یا غیرقانونی است باید استناد قانونی وجود داشته باشد. ما به سلیقه‌ها انتقاد یا تذکر می‌دهیم، اما نمی‌توانیم کسی را به عنوان مجرم بشناسیم. من به شخصه معتقدم که در این حوزه با بخش خصوصی خوب تعامل نشد، ولی اما اگر جایی فردی یا نهادی تصمیم اشتباهی گرفت با ارائه مستندات مجلس با آن برخورد خواهد کرد. در کل شان مجلس هم اجازه دخالت در این نوع کارها‌ را نمی‌دهد و تصمیم‌گیری و اظهار نظر در خصوص برگزاری یک مزایده به دیدگاه مدیریتی افراد برمی‌گردد.

‌• یعنی شما معتقدید که اظهار نظر در خصوص غیرقانونی بودن یک مزایده‌ یا مناقصه سلیقه‌ای است؟
بله، به هر حال ممکن است هر مدیری در یک شرایط دست به انجام فعالیت‌های متفاوتی بزند، اما اینکه مدعی باشند که مزایده‌‌ای خلاف قانون انجام شده باید مستندات خود را به بخش قضایی ارائه کنند. همچنین ما مدعی نیستیم که تمام کارها‌ درست است و در خیلی از مواقع نظر ما همان نظری است که بخش خصوصی ابراز می‌کند، اما این طور هم نیست که بتوانیم هم چیز را کنترل کنیم. همین که نهادی وجود دارد که نظارت دارد و به صورت مستقیم یا غیرمستقیم تذکر هم می‌دهد به صورت مستقیم یا غیرمستقیم تاثیر گذار خواهد بود.

‌• استقلال رگولاتوری از جمله طرح‌هایی بود که از طرف شما مطرح و با جدیت پیگیری می‌شد، اما بعد از پایان تعطیلات سال ۸۸ خبری مبنی بر مسکوت ماندن این طرح منتشر شد خبری که شبهات زیادی را به وجود آورد و شما علت این مسکوت ماندن را ارائه طرحی از طرف وزارت ارتباطات عنوان کردید. در حال حاضر این طرح در چه مرحله‌ای قرار دارد؟
شرایط با آن زمان که این طرح را مطرح کردیم خیلی تفاوت پیدا کرده است. آن زمان که این طرح مطرح شد هنوز مخابرات زیر نظر وزارت ارتباطات فعالیت می‌‌کرد و دولتی بود، اما در حال حاضر شرکت مخابرات با تمام کاستی‌ها و اشکالاتی که وجود دارد، خصوصی شده است. وزارتخانه عمده وظیفه تصدی‌گری خود را که همان مخابرات است به بخش خصوصی سپرده که این اتفاق برای پست و پست بانک هم در حال رخ دادن است. منظور ما هم آن زمان از استقلال صرفا استقلال سازمانی نبود منظور تضمین استقلال رگولاتور هم از نظر شکلی هم از نظر ماهیتی بود؛ به این معنی که وزارت ارتباطات به وظایف تصدی‌گری بپردازد، با اپراتورها عادلانه برخورد کند و تحت سیطره یک اپراتور نباشد.

‌• به نظر شما الان این اتفاق‌ها افتاده است؟
هنوز خیر، ولی امیدوارم که به زودی این اتفاق رخ دهد.

‌• در این بین که شما در انتظار رخ دادن اتفاق هستید که هنوز رخ نداده است چه بر سر طرح استقلال رگولاتوری خواهد آمد؟
ببینید الان بحث اصلی و مورد نظر ما خصوصی‌سازی مخابرات و مشکلات آن است و تا ابهامات مربوط به خصوصی‌سازی مخابرات حل نشود نمی‌توان نظر کاملی در خصوص استقلال رگولاتوری داد.

‌• درست است با این شرایط یک سال دیگر به عمر سازمان تنظیم مقررات اضافه می‌شود، در حالی که هنوز استقلال خود را به دست نیاورده است.
ما سازمان را نیاز داریم ما نگفتیم که سازمان را منحل می‌کنیم.

‌• دقیقا، همان زمان هم که این طرح مطرح شد بسیاری از کارشناسان و فعلان بخش آی‌تی معتقد به انحلال نبودند تنها خواهان استقلال سازمان بودند.
بله، اما خیلی از افراد با دیدن این شرایط و مطرح شدن این طرح تلاش زیادی برای انحلال سازمان کردند، اما در کل من فکر می‌کنم که اگر وزارتخانه درست عمل کند سازمان مستقل می‌شود. در شرایط فعلی مجلس دست نگه داشته‌ تا تکلیف خصوصی‌سازی مخابرات مشخص شود و بعد به دنبال مشکلات سازمان باشیم.

• علت کناره‌گیری شما از کمیته تحقیق و تفحص مخابرات چه بود؟
من از کمیته کناره‌گیری نکردم از ریاست آن استعفا دادم.

• برخی معتقدند که این کناره‌گیری به خاطر فشارهایی بوده که از سوی مخابرات برای چگونگی اعلام نتایج تحقیق و تفحص به شما اعمال می‌شده است؟
اصلا این طور نیست، الان هم من در کنار مجموعه در حال فعالیت هستم و نتیجه نهایی گزارش تا پایان سال یا سه ماه اول سال آینده ارائه خواهد شد.

منبع

شور خرید آی.‌پد فروکش کرد

سه شنبه, ۲۰ بهمن ۱۳۸۸

کارشناسان و ناظران بازار محصولات آی‌تی می گویند علاقه اولیه به رایانه لوحی اپل کاهش یافته و خرید این دستگاه در روزهای آینده کاهش می یابد.

به گزارش فارس به نقل از آرس تکنیکا، بررسی های سایت Retrevo که در زمینه فروش کالاها و لوازم الکترونیک فعال است، نشان می دهد مشتریان و علاقمندان به این محصولات علاقه اولیه خود را به خرید آی پد در کمتر از دو هفته از دست داده اند.

تبلیغات پرحجم برای این دستگاه اگر چه در دو هفته اول باعث خرید قابل توجه ای پد شد. اما پس از کاهش اشتیاق اولیه مشتریان ترجیح می دهند منتظر بمانند تا بعد از کسب اطلاعات کافی در مورد جزییات این محصول نسبت به خرید آن اقدام کنند.

بررسی دقیق Retrevo نشان می دهد یک هفته قبل از عرضه آی پد ۲۶ درصد از کاربران این سایت در مورد آی پد اطلاعاتی داشتند، اما هنوز به آن علاقمند نشده بودند. بعد از عرضه این محصول این درصد به ۵۲ تغییر کرد. اما ۳ درصد هم از خرید این دستگاه خبر داده بودند.

پس از نمایش آی پد توسط استیو جابز این رقم به ۹ درصد افزایش یافت. ۲۱ درصد هم اعلام کردند باید در مورد این دستگاه اطلاعات بیشتری کسب کنند.

اما بعد از گذشت یک هفته دیگر ۶۱ درصد از کاربران این سایت می گویند علاقه ای به خرید آی پد ندارند و تنها ۵ درصد کاربران قصد دارند پس از کسب اطلاعات دقیق تر این کالا را خریداری کنند. ۱۹ درصد بلاتکلیف هستند و ۱۵ درصد دیگر هم می گویند با کسب اطلاعات دقیق تر در این زمینه تصمیم خواهند گرفت.

بررسی شاخص های IT در برنامه چهارم و پنجم توسعه

شنبه, ۱۷ بهمن ۱۳۸۸

نوشته: سونیتا سراب پورمنبع: دنیای اقتصاد«در برنامه پنجم توسعه شاخص مشخصی برای آی‌تی در نظر گرفته نشده است، رویکرد اصلی در آی‌سی‌تی در برنامه سوم توسعه اتفاق افتاده است و برنامه چهارم و پنجم از این نظر عقب‌تر از برنامه سوم است، بسیاری از احکام اجرا نشده برنامه چهارم در برنامه پنجم رها شده است، در این برنامه تنها دولت مورد خطاب قرار گرفته است و…» این اظهارات  ارزیابی  برخی کارشناسان و فعالان حوزه آی سی تی است، که پیش نویس برنامه پنجم را دیده‌‌اند؛ برنامه‌ای که به گفته آنها نه تنها آی سی تی و مخصوصا آی تی در آن جایی ندارد، بلکه برنامه‌ای نیز برای جبران عقب‌افتادگی‌های برنامه چهارم در آن دیده نمی‌شود.برنامه پنجم عقب‌تر از برنامه چهارمگمان می‌رفت برخی شاخص‌ها که در برنامه چهارم به فراموشی سپرده شده و یا اهدافی که رسیدن به آن محقق نشده در برنامه پنجم جبران شود، اما با نگاهی به این برنامه کاملا مشخص می‌شود که آی‌تی در برنامه آینده توسعه نیز جایگاهی نخواهد داشت. به باور کارشناسان رویکردهای آی‌سی‌تی در برنامه پنجم توسعه، بیشتر سیاست‌های واسطه‌ای فناوری اطلاعات را دارا است و به رویکردهای راهبردی آن توجهی ندارد.هم‌اکنون شاخص‌های برنامه پنجم توسعه در حوزه ICT در کارگروهی در وزارت ارتباطات مشغول تدوین است و به احتمال زیاد بعد از آن به معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری ارائه می‌شود. هر چند فعلا این شاخص‌ها در مرحله پیش‌نویس قرار دارد و آنهایی که این پیش نویس را دیده‌اند می‌گویند که بر خلاف برنامه چهارم که روی خدمات تاکید داشت در برنامه جدید تاکید روی زیرساخت‌هایی چون امنیت، ‌هاستینگ و مواردی از این دست است.عباس پورخصالیان، کارشناس در حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات با اشاره به پیش‌نویس برنامه پنجم توسعه می‌گوید: «برنامه چهارم در ادامه برنامه سوم تهیه شده بود که هر دو برنامه روی فناوری اطلاعات و ارتباطات به صورت سیستماتیک کار کرده بودند. در صورتی که در برنامه پنجم این سیستمی‌ بودن برنامه به طور کلی زیر سوال است و در واقع می‌توان گفت که سیستمی ‌بودن برنامه توسعه فناروی اطلاعات و ارتباطات عقب تر از برنامه چهارم است.»به باور پورخصالیان، اجزای مختلف فناوری اطلاعات و ارتباطات در این برنامه به صورت پراکنده دیده شده‌اند و برای هیچ کدام از این اجزا به صورت مجزا برنامه‌ای در نظر گرفته نشده است که همین امر باعث می‌شود زمانی که دولت دهم بخواهد برنامه را اجرا کند دچار مشکل ناهمخوانی و عدم پیوند پایگاه‌ داده‌های مختلف با یکدیگر شود.احمد معتمدی، وزیر سابق وزارت ارتباطات و اطلاعات نیز با یک مقایسه بین برنامه‌های دوره‌های گذشته اظهار می‌کند که در دولت نهم نیز اهداف و چشم‌اندازهایی برای اجرای برنامه دیده شده که این برنامه‌ها بیشتر جنبه ظاهری داشته است چرا که اگر یک ارزیابی از برنامه چهارم داشته باشیم و آن را با وضعیت حال حاضر تطبیق بدهیم، خواهید دید که چقدر از اهداف برنامه چهارم عقب هستیم که این اتفاق و با شرایط حال، برای برنامه پنجم نیز رخ خواهد داد.وی به عقب افتادگی عمیق در برنامه چهارم اشاره می‌کند و می‌افزاید: « در برنامه چهارم روی آی‌تی هدف‌گذاری شده بود و قرار بود که براساس برنامه سه میلیون پورت پرسرعت واگذار شود اما براساس آمار منتشر شده از سوی وزارتخانه، تنها ۳۰۰ هزار پورت پرسرعت واگذار شده که با این شرایط و این عقب افتادگی باید گفت که برنامه پنجم توسعه نیز همین دیدگاه را دنبال می‌کند.» معتمدی بر این باور است که در حوزه آی تی هر چه کمتر توسعه ایجاد شود بهتر است، چرا که اگر قرار است برنامه یا طرحی با هدف کنترل اجرا شود، بهتر است که توسعه‌ای داده نشود.وزیر سابق ارتباطات و فناوری اطلاعات در ادامه تصریح می‌کند که در برنامه گذشته علاوه بر افزایش پورت پرسرعت، افزایش استفاده از کاربردهای آی‌تی نیز در قالب طرح تکفا مطرح شد که با گذشت زمان این طرح به همراه بودجه اختصاص یافته به آن نیز برچیده شد. به اعتقاد وی اگر در برنامه پنجم توسعه نیز به این بخش توجه مورد نیاز نشان داده نشود می‌توان به این نتیجه رسید که همچنان همان دیدگاه قبلی روی تهیه این برنامه حاکم است، یعنی اهمیت ندادن به آی‌تی.گسترش صنعت IT در همه کشورهای پیشرو فناوری اطلاعات، مسوولان مربوطه را دچار حیرت کرده است به طوری‌که آنان را به سمت استفاده بیشتر از این ابزار توسعه سوق داده است، ولی در ایران با وجود علم استفاده از این ابزار توجه ویژه‌ به آن فقط در نقل قول‌ها و در ظاهر دیده می‌شود.محمود بیات، کارشناس آی‌تی و استاد دانشگاه در خصوص برنامه‌پنجم توسعه و جایگاه فناوری اطلاعات در آن می‌گوید: « متاسفانه باید اذعان کرد که مسوولان برنامه‌ریز کشور از این حوزه غافل مانده‌اند. در برنامه پنجم توسعه به این بخش توجه شده است، اما این جایگاه آن‌طور که باید، مناسب این ابزار توسعه نیست. عدم جایگاه ویژه فناوری اطلاعات در برنامه پنجم توسعه می‌تواند کشور ما را عقب مانده نگه دارد، به عبارتی عدم سیاست‌گذاری‌های کلان کشور در خصوص صنعت آی‌تی نقطه ضعف بزرگی است که امیدواریم به زودی مورد اصلاح مسوولان قرار گیرد.»نواقص برنامهبه باور بسیاری از کارشناسان یکی از مشکلات اصلی که در برنامه‌های توسعه‌ای کشور دیده می‌شود به تعیین شاخص‌های آن برمی‌گردد. در اکثر این برنامه‌ها از ابتدا یا شاخص‌ها را آنچنان سنگین و دست بالا می‌گیرند که در عمل امکان اجرای آن وجود ندارد یا به دلیل عدم هماهنگی بین ارگان‌های مختلف شاخص‌های تکراری و غیرضروری در برنامه پیش بینی می‌شود که در زمان اجرا کار را سخت‌تر می‌کند، اما گویا در برنامه پنجم همین اتفاق نیز نیفتاده است چراکه به گفته پورخصالیان، در این برنامه دولت زیر بار هیچ شاخصی نرفته است. این کارشناس با اشاره به شاخص‌های برنامه پنجم می‌افزاید: «آنچه که از پیش‌نویس این برنامه دیده می‌شود این است که دولت زیر بار هیچ شاخصی نرفته است تا حداقل عملکرد خود را شفاف کند که این یکی از نواقص اصلی برنامه پنجم توسعه است. در واقع زیر بار شاخص نرفتن به این معنی است که اگر ابهام در برنامه باشد به نفع دولت خواهد بود.» براساس اظهارات پورخصالیان علاوه بر نبود شاخص‌های مشخص در این برنامه خبری از جامعه اطلاعاتی هم در این برنامه نیست و این در حالی است که قرار است براساس…

طرح پی‌اس‌دی iPad شرکت اپل

شنبه, ۱۷ بهمن ۱۳۸۸

یک چند روزی هست که آی‌پد اپل معرفی شده که حالا چندان به مزاج  دوستداران آی‌تی نیومده حالا حالاها هم به دل کسی نمیشینه اما یه گروه گرافیست اومدن و آی‌پد شرکت اپل رو توی فتوشاپ طراحی کردن و یه سروصدایی توی وب و سایتهای گرافیکی راه انداختن و فایل پی‌اس دی اون  رو هم واسه دانلود قرار دادن…

The PSD was constructed using vectors, so it’s fully editable and scalable. You’ll notice there are a few new UI elements as compared to the iPhone interface. The workable screen design is formatted to 768×۱۰۲۴ so anything you design in the Photoshop file can easily be brought over to the SDK.

It’s 1.0 so I’m sure we’ll notice missing elements as we begin to use it. We’ll perodically update it to include new elements as we notice them or as they become available through any SDK updates.

If you like it or use it, help us out by retweeting it.

Download The iPad GUI PSD Here (24MB)

کاغذ از سیستم اداری شهرداری تهران حذف می‌شود

سه شنبه, ۱۳ بهمن ۱۳۸۸

سیستم کاغذی در شهرداری تهران حذف می‌شود و مدیریت شهری قصد دارد به این وسیله جلوی بسیاری از سوءاستفاده‌های مالی، اخلاقی و دلالی را بگیرد.

به گزارش روابط عمومی معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران، سیدمحمدهادی ایازی در چهارمین اجلاس شورای هماهنگی دبیرخانه‌های شهرداری تهران با اعلام این خبر ‌گفت: موضوع جدی و اساسی در سازمان گسترده‌ای مثل شهرداری این است که مردم به‌صورت شفاف در جریان کارکردهای ما قرار بگیرند و آن چیزی که می‌تواند این شفافیت را ایجاد کند، فناوری اطلاعات است.

این درحالی است که به گفته معاون امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران، چنانچه اطلاعات لازم در اختیار مردم قرار نگیرد، دلالان و افراد سودجو بهره‌های کلانی به‌دست می‌آورند که ناشی از عدم‌شفاف‌سازی‌ اطلاعات است.

وی همچنین «آی‌تی» را عامل پیشرفت و رونق کشورها دانست و افزود: کشورهایی که نتوانند خود را با این سیستم انطباق دهند محکوم به عقب ماندگی خواهند بود.
معاون امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران معتقد است ایران نتوانسته از قابلیت و ظرفیت‌هایی که در حوزه آی‌تی وجود دارد، استفاده کند.

در ادامه این جلسه جواد درویش، رئیس شورای هماهنگی دبیرخانه‌های شهرداری تهران از حذف سیستم کاغذی در شهرداری تهران در اوایل اسفند ماه خبر داد و گفت: با راه‌اندازی سیستم اتوماسیون اداری، خدمات و فعالیت‌ها به‌صورت الکترونیک و حذف کاغذ در سیستم اداری شهرداری، شورای هماهنگی بین دبیرخانه‌های شهرداری تهران تشکیل و شروع به کار خواهد کرد.

موضوع:

حرکت به سمت انحصار

یکشنبه, ۱۱ بهمن ۱۳۸۸

روزنامه‌ی دنیای اقتصاد، سونیتا سراب‌پور – درست یکسال و هفت ماه گذشته بود که فیضی، مدیرعامل شرکت مخابرات، در مقابل حجم وسیعی از شکایت‌های شرکت‌های PAP (شرکت‌های بخش‌خصوصی فعال در حوزه خدمات‌دهی اینترنت پرسرعت)، به دلیل سرویس‌دهی این شرکت به برخی سازمان‌ها و نهادها اعلام کرد که مخابرات به هیچ وجه قصد وارد شدن به حوزه اینترنت را ندارد؛ چراکه توزیع خدمات اینترنتی به هیچ وجه برای این شرکت سود و درآمدی به همراه نداشته و تنها مخابرات به خواست دولت برای خدمات‌رسانی به کاربران دست به ارائه اینترنت زده است.

اما گویا با خصوصی شدن شرکت مخابرات اظهارات مسوولان این شرکت دچار تغییر ۱۸۰درجه‌ای شده؛ چراکه چند روزی است که ثبت‌نام و ارائه سرویس اینترنتی به مشترکان تهرانی توسط این شرکت با قیمتی نسبتا پایین و به صورت رسمی آغاز شده است.
ارائه سرویس اینترنت پرسرعت (ADSL) از سوی شرکت تازه خصوصی شده مخابرات اظهارنظرها و انتقادات فراوانی را به دنبال داشته است. گروهی عمل شرکت مخابرات به عنوان یک شرکت خصوصی را کاملا قانونی می‌دانند و براین باورند که با ورود این شرکت به بازار اینترنت بسیاری از برنامه‌های عقب افتاده در زمینه ارائه پورت پرسرعت توسط بخش خصوصی جبران خواهد شد و در نهایت کاربران به خدمات بهتر و باکیفیت‌تری دسترسی پیدا خواهند کرد. اما گروهی دیگر اقدام مخابرات را کاملا انحصاری توصیف می‌کنند و معتقدند مخابرات با در اختیار داشتن سرمایه هنگفت و امکانات موجود حاصل آمده از اعتبارات دولتی، دیگر اپراتورهای فعال در حوزه سرویس‌دهی خدمات اینترنت پرسرعت را حذف خواهد کرد و انحصاری جدید در بازار شکل خواهد گرفت.

رقابتی برای انحصار کامل

بر اساس گزارش‌ها و اخبار منتشر شده مخابرات به تازگی به فکر ارائه خدمات اینترنتی نیفتاده است؛ چراکه بنا بر اظهارات کارشناسان این حوزه، شرکت مخابرات از حدود ۳ الی ۴ سال پیش با آینده‌نگری به خصوصی‌سازی دست به فراهم کردن زیرساخت‌ها و تکمیل تجهیزات خود زده بود. در همان موقع مخابرات اعلام کرده بود که قصد ارائه این خدمات را به بخش دولتی دارد که در همان زمان با برخوردهای شدیدی از طرف شرکت‌های ارائه‌دهنده اینترنت پرسرعت مواجه شد. بسیاری از سازمان‌ها با این عمل مخابرات مخالفت کردند؛ چراکه تمام سرویس‌های جدید حوزه آی‌تی تنها باید از طریق بخش‌خصوصی به متقاضیان ارائه می‌شد. وجود چنین شرایطی این سوال را مطرح می‌کرد که مخابرات در آن زمان و با توجه به امکانات و زیرساخت‌های لازمی که در اختیار داشته است به چه دلیل با شرکت‌های PAP همکاری لازم را انجام نداده؛ چراکه اکثر این شرکت‌ها یکی از دلایل اصلی مشکل خود، در ارائه با کیفیت خدمات سرویس ADSL به کاربران را عدم همکاری مخابرات با شرکت‌ها اعلام کرده بودند؛ اما مخابرات نیز در پاسخ به این ادعای شرکت‌های PAP به مصوبه سازمان تنظیم مقررات مورخ دهم تیر ماه سال ۸۴ اشاره می‌کند که در آن به صورت واضح اشاره شده است که شرکت‌های مخابرات استانی مکلف به تامین فضای پسیو و حتی‌الامکان ملزم به تامین فضای اکتیو مورد نیاز شرکت‌های دارای پروانه ارائه خدمات عمومی انتقال داده‌ها از طریق خطوط کابلی (PAP) است. در واقع براساس این مصوبه مخابرات هیچ الزامی به فراهم کردن امکانات لازم برای خدمات‌دهی به شرکت‌های PAP نداشته است.

به اعتقاد کارشناسان هدف مخابرات از این حرکت تنها ایجاد رقابت با بخش خصوصی بوده است. رقابتی که به خاطر قدرت و عظمت این شرکت پرسابقه قطعا به نفع طرف مقابل یعنی همان شرکت‌های PAP نخواهد بود.

علی توسلی، مدیرعامل شرکت اینترنتی نیونت در خصوص تاثیر ورود مخابرات در حوزه ارائه اینترنت پرسرعت روی کار شرکت‌های PAP می‌گوید: «اگر مخابرات بخواهد با این شرایط و با داشتن سرمایه، تجهیزات و امکاناتی که در اختیار دارد وارد بازار شود طبیعتا بخش خصوصی نمی‌تواند فعالیتی داشته باشد. حضور مخابرات در این عرصه باعث رقابت شدید بین شرکت‌های PAP خواهد شد، آن هم نه از نوع رقابت سالم چراکه این شرکت بزرگ با تمام قدرت وارد این حوزه می‌شود و با در اختیار داشتن تجهیزات کافی همه چیز را تحت سلطه خود قرار می‌دهد. در چنین حالتی رقابت غیرممکن خواهد شد و بسیاری از شرکت‌های ارائه‌دهنده ADSL از پا خواهند افتاد.»

وی همچنین در خصوص قیمت سرویس‌های شرکت مخابرات و برنامه‌های شرکت‌های PAP برای کاهش قیمت چنین اظهار می‌کند که این بخش تا یک حدی و برای بقا در بازار مجبور است قیمت‌های خود را کاهش دهد، اما هیچ وقت نمی‌تواند زیر قیمت تمام شده یک سرویس، قیمت‌گذاری کند. اگر مخابرات در حال حاضر اقدام به این کار کرده است به این دلیل است که سرمایه و امکانات زیادی در اختیار دارد و باید از مسوولان این شرکت پرسید که آیا آن‌ها هم برای ارائه خدمات اینترنتی همان راه شرکت‌ها PAP را رفته‌اند. در واقع این شرکت نیز باید همچون شرکت‌های PAP هزینه‌هایی همچون سیستم نگهداری، پشتیبانی، تبلیغات، نیروی انسانی و… را حساب و بعد قیمت ارائه کند.

به اعتقاد توسلی اگر شرکت مخابرات واقعا خصوصی شده است باید همچون دیگر شرکت‌های فعال در این حوزه به عضویت سازمان نظام صنفی در بیاید و در جلسات شرکت‌های PAP برای قیمت‌گذاری شرکت کند و با تعامل با دیگر فعالان این بازار جلوی هدر رفتن سرمایه و ورشکست شدن شرکت‌های PAP را بگیرد.

محمودرضا خادمی، رییس کمیسیون اینترنت سازمان نظام صنفی رایانه‌ای نیز در این خصوص می‌گوید: «طبق پروانه شرکت PAP هیچ وقت قرار نبود که شرکت مخابرات وارد این حوزه شود و از ابتدا این نوع خدمات فقط باید از طریق این شرکت‌ها صورت می‌گرفت.» به اعتقاد خادمی، هدف مخابرات از این حرکت نشان‌دهنده این موضوع است که این شرکت می‌خواهد حوزه اینترنت پرسرعت را نیز مثل دیگر حوزه‌ها تحت انحصار خود دربیاورد. وی در ادامه می‌افزاید: «اصل بازار ADSL دسترسی و خطوط مسی آن است و از آنجا که مخابرات روی سیم مسی انحصار کامل دارد با سرمایه و کاهش قیمت خدمات اینترنتی خود به راحتی می‌تواند این بازار را تحت کنترل خود در بیاورد و رقیبان خود را از صحنه حذف کند.» این عضو کمیسیون اینترنتی سازمان نظام صنفی رایانه‌ای بر این باور است که آن زمان که مخابرات هنوز قرار نبود به بخش‌خصوصی سپرده شود به طور نامحدودی امکانات لازم را به شرکت‌ها ارائه می‌داد و حال با توجه به خصوصی شدن و پیوستن به جمع سرویس‌دهندگان ADSL دیگر همان خدمات را هم ارائه نخواهد داد.

تهدیدات جدید در راه

اما نگرانی‌های بخش خصوصی به اینجا ختم نمی‌شود؛ چراکه درست در زمانی که بحث واگذاری اینترنت وایمکس به وسیله شرکت‌های خصوصی مطرح شده مخابرات با عنوان این که خصوصی شده و می‌تواند وارد این عرصه شود قصد رقابت با شرکت‌های خصوصی که به تازگی وارد این عرصه شده‌اند، دارد؛ البته شاید این امر به نظر برخی از مسوولان باز شدن فضای رقابتی در کشور باشد؛ ولی عرضه اینترنت پرسرعت تا سقف ۲ مگ بر ثانیه مخابرات با قیمت ۷۴۵۶۰۰ ریال در مقابل قیمت حداقل ۲ برابری شرکت‌های جدید وایمکس این بحث رقابت را هم از بین می‌برد و به عبارتی می‌توان گفت مخابرات باز هم درصدد انحصار بازار است.

به اعتقاد بسیاری از کارشناسان ارائه سرویس وایمکس از طریق سه شرکت برنده شده در مزایده که یکی از آن‌ها در واقع همان شرکتی است که مخابرات را در بورس خریداری کرده است، تهدید جدیدی برای شرکت‌های PAP محسوب می‌شود. در واقع ورود و ارائه تکنولوژی وایمکس در کشور بسیاری از محدودیت های موجود توسط خطوط ADSL را برداشته و به کاربران این امکان را می‌دهد تا در دورترین مناطق که شرکت‌های خصوصی به هر دلیل قادر به سرویس‌دهی نیستند خدمات خود را ارائه کنند؛ اما مجموع این شرایط باعث می‌شود که شرکت‌های PAP از یک سو دست به رقابت ناعادلانه با شرکت مخابرات در زمینه ADSL بزنند و از طرفی دیگر خود را آماده رقابت با شرکت‌های خدمات‌دهنده وایمکسی کنند که بزرگ‌ترین آن‌ها باز هم همان مخابرات است.

به اعتقاد فریدون قاسم‌زاده، عضو هیات عملی دانشگاه و مدیرعامل شرکت اینترنتی افرانت، تنها نهادی که می‌تواند شرکت‌های PAP را از این وضعیت نجات دهد قضاوت عادلانه سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی است. وی در ادامه اظهار می‌دارد که وجود چنین شرایطی حدود دو دهه پیش در کشورهای پیشرفته‌ای همچون آمریکا، آلمان، کانادا و… افتاده است و شرایط خاص و غیر قانونی هم نیست؛ چراکه شرکت‌های بزرگ مخابراتی دنیا به دلیل وسعت، سرمایه بالا و مدت زیادی که انحصار را در دست داشته‌اند مایل هستند بعد از خصوصی‌سازی هم به روش کاری خود ادامه دهند؛ اما آنچه در این بین اهمیت دارد این است که باید دید آن‌ها از چه راهی برای خارج شدن از بحران استفاده کرده‌‌اند و چگونه توانسته‌اند جلوی شکست بخش خصوصی خود را بگیرند. این کشورها با تشکیل یک نهاد مستقل به نام رگولاتوری و نظارت مستقیم نهاد روی فعالیت فعالان بخش جلوی انحصار و حذف اپراتورهای کوچک را گرفته‌اند. قاسم‌زاده نیز بر این باور است که اگر در شرایط حال سازمان تنظیم مقررات بتواند با استقلال کامل روی سقف و کف قیمت‌های بازار نظارت داشته باشد قطعا می‌توان از حذف شرکت‌های PAP جلوگیری کرد و با ایجاد یک رقابت سالم خدمات بهتر و با کیفیت‌تری را به دست کاربران نهایی برساند.
بنا بر اظهارات کارشناسان، هر چند مخابرات تمام زیرساخت‌ها و امکانات لازم را برای ارائه خدمات ADSL دارد؛ ولی نمی‌تواند در این حوزه موفق باشد مگر اینکه تنها در نقش یک سرمایه‌گذار ظاهر شود و امکانات خود را در اختیار بخش خصوصی قرار دهد. به اعتقاد این کارشناسان مخابرات باید تمامی امکانات و تجهیزات خود را به صورت برون‌سپاری یا هم‌سپاری در اختیار بخش خصوصی قرار دهد و در واقع تنها هدفش کسب درآمد باشد.

تجربه نشان داده که مخابرات به هیچ وجه در پاسخگویی به نیاز کاربران موفق عمل نکرده است.به باور اکثر فعالان مخابرات نباید روی سرویس‌های جدید سرمایه‌گذاری کند؛ چراکه هنوز پروژه‌های قبلی خود را تمام نکرده و تعدادی از آنها هنوز سرانجام مشخصی ندارند. در واقع مخابرات با در اختیار گذاشتن سرمایه، تجهیزات و امکانات لازم به شرکت‌های PAP، تنها نظاره‌گر باشد و با درآمدی که از این راه کسب می‌کند، پروژه‌های ناتمام خود را تکمیل کند.

فرمانده نیروی انتظامی: ای‌میل‌ها و اس‌ام‌اس‌ها کاملاً در کنترل ما قرار دارند

شنبه, ۲۶ دی ۱۳۸۸

فرمانده نیروی انتظامی ایران گفته است که تمامی ایمیل‌ها و اس‌ام‌اس‌ها کنترل می‌شوند و ما می‌دانیم از کجا فرستاده می‌شوند. محمود تجلی‌مهر کارشناس آی‌تی می‌گوید اگر ایمیلی با کد مخصوص باز شود، امکان کنترل آن وجود ندارد.

اسماعیل احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی ایران در حاشیه نشست تخصصی پلیس مبارزه با مواد مخدر اعلام کرد اس‌ام‌اس‌ها و ایمیل‌ها کنترل می‌شوند.

به گزارش خبرگزاری کار ایران، ایلنا وی گفته است: “ای‌میل‌ها و اس‌ام‌اس‌ها از جایی فرستاده می‌شود که کاملاً در کنترل ما قرار دارد. تصور نکنند که آنتی پروکسی جلویش را می‌گیرد و این تصور اشتباه را نداشته باشند که کنترل نمی‌شوند چرا که تاکنون در رابطه با آنها نیز مدارا می‌شده است”.



خواندن ادامه مطلب…


© حق نشر برای علی پارسا در سایت WinBeta.Net | سال ۲۰۱۰ |
لینک دائم |
۱۳ نظر |
افزودن به
del.icio.us

برچسب ها: , , , , ,

بازتاب زلزله شدید هائیتی در گوگل ارث

جمعه, ۲۵ دی ۱۳۸۸

مقامات گوگل با همکاری شرکت GeoEye ، نقشه‌های ماهواره‌ای موجود در سرویس گوگل ارث را به روز کردند تا ابعاد فاجعه زلزله اخیر هائیتی مشخص شود.

به گزارش فارس به نقل از اینفورمیشن ویک، این اقدام گوگل به دنبال درخواست سازمان های خیریه و کمک رسان صورت می گیرد که قصد دارند از این طریق ابعاد فاجعه انسانی در کشور هائیتی را بهتر شناسایی کنند تا بهتر بتوانند کمک های خود را در اختیار مردم زلزله زده قرار دهند.

تصاویر و نقشه های گوگل از فراز کشور هائیتی هم اکنون با دقت خوبی به روز شده و عموم کاربران نیز می توانند آنها را مشاهده کرده و از عمق فاجعه رخ داده مطلع شوند.
مقایسه تصاویر جدید با تصاویر قدیمی گوگل از هاییتی نشانگر شدت خرابی های زلزله در این کشور است. گوگل همچنین یک میلیون دلار را به کمک به زلزله زدگان هاییتی اختصاص داده است.

این شرکت از طریق آدرس google.com/relief/haitiearthquake/index.html اطلاعات به روز شده جغرافیایی را در دسترس افراد قرار می دهد. تعدادی از شرکت های بزرگ آی‌تی نیز به فعالیت های مشابهی در این زمینه دست زده اند.

۱۰ پیش‌بینی بزرگ برای جهان آی‌تی سال ۲۰۱۰

پنجشنبه, ۱۰ دی ۱۳۸۸

یک نشریه تخصصی دنیای آی‌تی به نام PCMagazine به قلم یکی از کارشناسان خود ۱۰ پیش‌بینی بزرگ برای جهان آی‌تی سال ۲۰۱۰ کرده است.

پیش‌بینی‌های این نشریه بیشتر بر پایه شبکه‌ای شدن کاربران، کوچک‌تر شدن دستگاه‌های سخت‌افزاری و جایگزین شدن فناوری‌های قدیمی با نمونه‌های مدرن انجام شده است.

از میان این پیش‌بینی‌ها ۶ مورد آنها به شرح زیر است:



خواندن ادامه مطلب…


© حق نشر برای علی پارسا در سایت WinBeta.Net | سال ۲۰۰۹ |
لینک دائم |
۳ نظر |
افزودن به
del.icio.us

برچسب ها: , , , , , ,

موضوع: , ,

مدیر اپل، برترین مدیر آی‌تی جهان معرفی شد

پنجشنبه, ۱۰ دی ۱۳۸۸

دنیای آی تی بار دیگر روی قله ها نشست و اینبار سکوی برترین مدیر اجرایی جهان را به مدیر اپل اختصاص داد.

مجله بیزنس هاروارد استیو جابز، مدیر اجرایی اپل را بعنوان برترین مدیر یک دهه اخیر جهان انتخاب نمود. این مجله با محاسبه افزایش سرمایه و سود ناشی از سهام  (TSR) یکصد مدیر برتر اجرایی جهان را در حوزه های مختلف انتخاب نمود که استیو جابز از شرکت اپل بعنوان اولین مدیر اجرایی دنیا و برترین مدیر آی تی جهان شناخته شد.



خواندن ادامه مطلب…


© حق نشر برای علی پارسا در سایت WinBeta.Net | سال ۲۰۰۹ |
لینک دائم |
یک نظر |
افزودن به
del.icio.us

برچسب ها: , , , , , ,