سرزمين دانلود

طبق گزارش منتشر شده ازسوی اتحادیه جهانی مخابرات، حدود ۲۶ درصد از مردم جهان تا پایان سال ۲۰۰۹ کاربر اینترنت بودند.

به گزارش ایسنا، در گزارش توسعه مخابرات جهانی / آی سی تی ۲۰۱۰ اتحادیه جهانی مخابرات (ITU) تصریح شده است که نیمی از جمعیت جهان تا سال ۲۰۱۵ باید به پهنای باند دسترسی داشته باشد.

طبق این گزارش، شمار کاربران اینترنت بین سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ دو برابر شده است و بخش تلفن همراه با پیش‌بینی رسیدن شمار مشترکان به پنج میلیارد نفر در سال جاری میلادی، رونق می‌یابد.

به گفته سامی البشیر المرشد، مدیر دفتر توسعه مخابرات ITU که در کنفرانس این سازمان در حیدرآباد هند سخن می‌گفت، در حالی که تحول بخش ICT قابل ملاحظه بوده، بسیاری از افراد هم‌چنان از مزایای جامعه اطلاعاتی بی‌بهره مانده‌اند.

به گفته سوزان تلتشر، مدیر بخش بازار اطلاعات و آمار این دفتر، بدون ذکر دسترسی به پهنای باند، بیش از ۸۰ درصد مردم در کشورهای در حال توسعه هنوز دسترسی به اینترنت ندارند.

طبق این گزارش، در جهان توسعه یافته تقریبا ۶۰ درصد از خانه ها در مقابل تنها ۱۲ درصد در جهان در حال توسعه، به اینترنت دسترسی دارند.

به گفته تلتشر، ضریب نفوذ پهنای باند ثابت در کشورهای در حال توسعه با حدود ۳٫۵ درصد در پایان سال ۲۰۰۹ همچنان بسیار کم است و تسهیلات دسترسی به اینترنت عمومی بیشتری در جهان در حال توسعه برای جبران دسترسی غیریکنواخت در خانه ها مورد نیاز است.

با این همه بخش بزرگی از رشد ارتباطات در کشورهای در حال توسعه در اصل به چین و هند مربوط است. اگرچه کشورهای در حال توسعه اشتراک‌های تلفن همراه بیش‌تری نسبت به کشورهای توسعه یافته دارند، بیش از یک سوم از مشترکان تلفن همراه در چین و هند هستند.

چین هم‌چنین در بخش پهنای باند ثابت پیشرفت خوبی داشته و در حال حاضر نیمی از اشتراک‌های پهنای باند در کشورهای در حال توسعه مربوط به این کشور است.

به گفته تلتشر، جز مساله اتصال، شکاف واضحی میان محتوا و زبان‌ها وجود دارد و بیش از ۵۰ درصد محتوا در اینترنت به معدودی از زبان‌ها به‌ویژه انگلیسی است.

بنا بر گزارش ITU، با توجه به اینکه بیش از نیمی از کاربران اینترنت به زبانی صحبت می‌کنند که حروف غیرلاتین دارند، اقدام اخیر برای افزوده شدن نام‌های دامنه اینترنتی غیرلاتین به حروف لاتین توسعه مهمی به شمار می‌رود.

طبق یافته‌های این گزارش، هدف جامعه جهانی اطلاعاتی (WSIS) برای پخش صوتی و تصویری تا اندازه زیادی تحقق یافته زیرا جهان اکنون تحت پوشش رادیو و تلویزیون زمینی یا ماهواره‌یی قرار دارد. هدف WSIS پرداختن به نیاز بهره بردن از فن‌آوری‌های پخش صوتی و تصویری برای کمک به کشورها به‌منظور حرکت به سمت جامعه اطلاعاتی بوده است.

حدود ۱٫۴ میلیارد خانه دارای تلویزیون در جهان تا پایان سال ۲۰۰۹ وجود داشته که برای حدود پنج میلیون نفر دسترسی به تلویزیون را در خانه فراهم کرده است و ضریب نفوذ تلویزیون ۹۷ درصد را نشان می‌دهد که نسبت به ۷۳ درصد در سال ۲۰۰۲ افزایش یافته است. با این همه ضریب نفوذ در آفریقا هم‌چنان پایین است و تنها ۲۸ درصد از خانه‌ها صاحب تلویزیون هستند.

رییس سازمان غیرانتفاعی نظارت‌کننده بر اینترنت در اظهاراتی عنوان کرد که استفاده از حروف غیرلاتین در آدرس‌های اینترنتی گام کلیدی در توسعه اینترنت و شخصی‌سازی آن برای میلیاردها کاربر است.

به گزارش ایسنا، به گفته راد بک استرام، مدیر اجرایی سازمان تخصیص‌دهنده نام‌ها و شماره‌های اینترنتی (آیکان)، حدود نیمی از افراد استفاده کننده از اینترنت، از حروف لاتین استفاده نمی‌کنند.

اما تایید اخیر حروف عربی و روسی برای پسوندهای نام دامنه به کاهش شکاف زبانی و تشویق کاربران بیش‌تر به پیوستن به اینترنت کمک می‌کند.

راد بک استرام که در حاشیه نشستی برای گرامیداشت معرفی چنین پسوندهایی به عربی، سخن می‌گفت، عنوان کرد که این بخشی از تبدیل اینترنت به یک اینترنت واقعا جهانی است.

اوایل ماه جاری مصر، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و روسیه نخستین کشورهایی در جهان شدند که صاحب آدرس‌های اینترنتی با حروف تماما غیرلاتین شدند؛ به‌عنوان مثال مصر حق داشتن دامنه دات مصر به حروف عربی را به دست آورد.

این گام تغییر بنیادی در سیستم نام دامنه از زمان ایجاد آن در دهه ۱۹۸۰ محسوب می‌شود. پیش از تایید شدن نام‌های دامنه برای حروف عربی و روسی، آدرس‌های وب‌سایت به پسوندهایی مانند com. که به لاتین نوشته شده بودند، ختم می‌شدند و محدودیت مذکور چالشی را برای توسعه دسترسی اینترنت برای افرادی که نمی‌توانستند حروف لاتین را بخوانند، به وجود آورده بود.

بک استرام در اظهاراتی که پیش از این توسط طارق کمال، وزیر فن‌آوری اطلاعات مصر انعکاس یافت، اظهار کرده بود که برداشته شدن مانع زبانی، دسترسی جدید و بی‌سابقه‌ای را به اینترنت فراهم می‌کند.

وزیر فن‌آوری اطلاعات مصر پیش از این اظهار کرده بود که از ۶۰ میلیون کاربر دستگاه‌های قابل حملی که در این کشور وجود دارند، تنها حدود ۱۷ میلیون نفر آنلاین هستند و سیستم جدید تا اندازه زیادی این آمار را افزایش می‌دهد.

به گفته وی، اکنون دلیل قوی‌تری برای شامل شدن آنان، آوردنشان و تبدیل آنان به بخشی از تحولی که در سراسر جهان اتفاق می‌افتد، داریم.

به گفته بک استرام، عربی در حال حاضر هفتمین زبان متداول در اینترنت است.

این آمار منعکس‌کننده رشد سریع استفاده از اینترنت در خاورمیانه است که مسائل فنی و محدودیت‌های سیاسی به‌صورت هم‌زمان، موانع جدی برای توسعه وب در این منطقه به وجود آورده است.

در حالی که مصر جزء نخستین کشورهایی بود که سال گذشته برای دامنه‌های جدید تقاضا داده بود، کشورهای دیگر نیز اکنون متقاضی به‌کارگیری چنین دامنه‌هایی شده‌اند.

طبق اعلام آیکان، این سازمان از زمان آغاز پذیرش تقاضاها در ماه نوامبر گذشته، در مجموع ۲۱ تقاضا برای چنین دامنه‌هایی دریافت کرده که برای ۱۱ زبان هستند.

برآوردها نشان می‌دهد در کم‌تر از ۱۸ ماه دیگر فضایی برای آدرس‌دهی بیش‌تر در اینترنت وجود ندارد. به گزارش ایسنا پیش‌بینی‌ها از نهم ماه سپتامبر ۲۰۱۱ به‌عنوان تاریخی نام برده‌اند که آخرین آدرس‌های اینترنتی برای استفاده به شرکت‌های اینترنتی و سازمان‌های دیگر داده می‌شوند. هر دستگاهی که به اینترنت متصل است، باید باید یک آدرس IP داشته باشد تا از آن به دستگاه دیگر متصل شود، به‌عنوان مثال رایانه‌ میزبان سایتی که خواهان بازدید از آن است، استفاده می‌کند. سیستم نام دامنه با تبدیل نام‌هایی مانند ICANN.org به مجموعه شماره‌های یک آدرس IP که به خاطر سپردن آن‌ها دشوار است، این امر را عملی می‌کند اما با اتمام ظرفیت نسخه‌ی ۴ پروتکل اینترنت یا IPv4، دیگر شیوه‌ معمول به دست آوردن و اختصاص یک آدرس IP ممکن نخواهد بود. کارشناسان می‌گویند کل فضای آدرس‌دهی موجود حدود یک سال بوده و پس از این تاریخ به اتمام می‌رسد. اکنون فضای آدرس‌دهی جدیدتر IPv6 راه‌اندازی شده اما بسیاری از شرکت‌ها و کشورها برای استفاده از آن عملکرد کندی داشته‌اند. ادامه رشد اینترنت در گروی فضای آدرس‌دهی است. در حالی که ظرفیت چهار میلیارد آدرس IPv4 در سال ۱۹۷۰ که اینترنت تازه شکل گرفته بود، کافی به نظر می‌رسید، رشد وب گسترده جهانی این فضا را به سرعت به آخر می‌رساند. رشد اینترنت موجب شده تنها هفت درصد از این آدرس‌ها یعنی تقریبا ۳۰۰ میلیون آدرس برای اختصاص دادن باقی بماند و انتظار می‌رود کل این فضا در ماه آوریل ۲۰۱۲ به پایان برسد. در اوایل ماه می سازمان تخصیص‌دهنده شماره‌های اینترنتی (IANA) که بر فضای آدرس‌دهی اینترنت نظارت می‌کند، دو سهم بزرگ از آدرس‌های باقی مانده را ارایه کرد. برداشته شدن ۱۷ میلیون آدرس از این فضای کلی به این معنی است که تاریخ اتمام این آدرس‌ها به زمان جلوتری جهش می‌یابد. در حالی که ۱۸ ماه به تاریخ اتمام فضای آدرس‌دهی مانده اما برخی از این واهمه دارند که به‌کارگیری آن‌ها سرعت بیش‌تری پیدا کند. سازمان IANA در طول سال ۲۰۰۹ هشت تکه بزرگ از آدرس‌های IPv4 و در صد روز نخست ۲۰۱۰ شش تکه دیگر را اعطا کرد. سیستم شماره‌گذاری جدید IPv6 بیش از یک دهه قبل برای حل مشکل به پایان رسیدن ظرفیت IPv4 ایجاد شد و در مقایسه با ظرفیت چهار میلیارد آدرس IPv4، بیش از ۳۴۰ تریلیون تریلیون تریلیون جا برای آدرس‌های جداگانه دارد. برای این که به ابعاد ظرفیت IPv6 پی ببرید، کافی است بدانیم اگر چهار میلیارد آدرس در یک تلفن همراه جای بگیرند، IPv6 می‌تواند کانتینری به اندازه‌ زمین را پر کند. در حالی که این راهکار فنی وجود دارد چالش اصلی مربوط به به‌کارگیری IPv6 و ارتقای جهانی به تجهیزات و نرم‌افزارهایی است که نیازمند خواهد بود. بسیاری از دستگاه‌های الکترونیکی مانند تلفن همراه، رایانه‌های جیبی و پیجرهایی که مردم امروزه حمل می‌کنند، از اینترنت استفاده می‌کنند. در حال حاضر بیش‌تر این دستگاه‌ها از طریق یک درگاه به اینترنت دسترسی می‌یابند. این درگاه‌ها یک آدرس IP منحصر دارند که شماری از آدرس‌های شخصی در پشت آن‌ها تولید می‌شوند. آدرس‌های شخصی مذکور به دستگاه‌های شخصی واگذار می‌شوند، با این حال با تحول نیازمندی‌ها مزیت دستگاه‌هایی که آدرس منحصر خود را دارند نیز افزایش خواهد یافت. در آینده نه تنها شمار افرادی که به اینترنت متصل می‌شوند، بلکه شمار دستگاه‌های شخصی که به اتصال به اینترنت نیاز دارند مانند یک سرور خانگی که دمای یک یخچال را کنترل می‌کند، نیز افزایش خواهند یافت. دستگاه‌های IPv6 می‌توانند با فراهم‌سازی امکان کنترل از راه دور و تنظیم نورها، تجهیزات الکترونیکی یا بخش‌هایی از سیستم تولید برق، در کاهش گازهای گلخانه‌ای نقش مهمی ایفا کنند. نسخه‌ی جدید IP به دلیل فضای آدرس‌دهی بزرگ‌تر، در را برروی نسل جدیدی از دستگاه‌ها، کاربردها و تکنیک‌های مدیریتی می‌گشاید. IPv6 در حال حاضر در بیش‌تر سیستم‌های عامل رومیزی و سروری که به تازگی منتشر شده‌اند، وجود دارد. با این حال بخش عمده‌ محتوا و سرویس‌های اینترنتی برروی IPv4 فراهم شده‌اند که به علت ناسازگار بودن این دو می‌توانند مشکل‌ساز باشد، یعنی رایانه‌ای که تنها آدرس IPv6 دارد، نمی‌تواند بدون گذشتن از یک پروتکل ترجمه‌ ویژه یا دروازه برنامه به وب‌سایتی که اتصال IPv4 دارد، دسترسی یابد. یکی از چالش‌های بزرگ در به‌کارگیری IPv6 این است که بخش عمده‌ای از شبکه‌ها برای IPv4 ساخته شده‌اند؛ سازگار کردن این شبکه‌ها به IPv6 به معنی تمهید، مدیریت، مونیتور، بررسی و اطمینان از کار کردن آن‌ها با IPv6 است….

برآوردها نشان می‌دهد در کم‌تر از ۱۸ ماه دیگر فضایی برای آدرس‌دهی بیش‌تر در اینترنت وجود ندارد.

به گزارش ایسنا، پیش‌بینی‌ها از نهم ماه سپتامبر ۲۰۱۱ به‌عنوان تاریخی نام برده‌اند که آخرین آدرس‌های اینترنتی برای استفاده به شرکت‌های اینترنتی و سازمان‌های دیگر داده می‌شوند.

هر دستگاهی که به اینترنت متصل است، باید باید یک آدرس IP داشته باشد تا از آن به دستگاه دیگر متصل شود، به‌عنوان مثال رایانه‌ میزبان سایتی که خواهان بازدید از آن است، استفاده می‌کند.

سیستم نام دامنه با تبدیل نام‌هایی مانند ICANN.org به مجموعه شماره‌های یک آدرس IP که به خاطر سپردن آن‌ها دشوار است، این امر را عملی می‌کند اما با اتمام ظرفیت نسخه‌ی ۴ پروتکل اینترنت یا IPv4، دیگر شیوه‌ معمول به دست آوردن و اختصاص یک آدرس IP ممکن نخواهد بود.

کارشناسان می‌گویند کل فضای آدرس‌دهی موجود حدود یک سال بوده و پس از این تاریخ به اتمام می‌رسد. اکنون فضای آدرس‌دهی جدیدتر IPv6 راه‌اندازی شده اما بسیاری از شرکت‌ها و کشورها برای استفاده از آن عملکرد کندی داشته‌اند.

ادامه رشد اینترنت در گروی فضای آدرس‌دهی است. در حالی که ظرفیت چهار میلیارد آدرس IPv4 در سال ۱۹۷۰ که اینترنت تازه شکل گرفته بود، کافی به نظر می‌رسید، رشد وب گسترده جهانی این فضا را به سرعت به آخر می‌رساند.

رشد اینترنت موجب شده تنها هفت درصد از این آدرس‌ها یعنی تقریبا ۳۰۰ میلیون آدرس برای اختصاص دادن باقی بماند و انتظار می‌رود کل این فضا در ماه آوریل ۲۰۱۲ به پایان برسد.

در اوایل ماه می سازمان تخصیص‌دهنده شماره‌های اینترنتی (IANA) که بر فضای آدرس‌دهی اینترنت نظارت می‌کند، دو سهم بزرگ از آدرس‌های باقی مانده را ارایه کرد.

برداشته شدن ۱۷ میلیون آدرس از این فضای کلی به این معنی است که تاریخ اتمام این آدرس‌ها به زمان جلوتری جهش می‌یابد. در حالی که ۱۸ ماه به تاریخ اتمام فضای آدرس‌دهی مانده اما برخی از این واهمه دارند که به‌کارگیری آن‌ها سرعت بیش‌تری پیدا کند.

سازمان IANA در طول سال ۲۰۰۹ هشت تکه بزرگ از آدرس‌های IPv4 و در صد روز نخست ۲۰۱۰ شش تکه دیگر را اعطا کرد. سیستم شماره‌گذاری جدید IPv6 بیش از یک دهه قبل برای حل مشکل به پایان رسیدن ظرفیت IPv4 ایجاد شد و در مقایسه با ظرفیت چهار میلیارد آدرس IPv4، بیش از ۳۴۰ تریلیون تریلیون تریلیون جا برای آدرس‌های جداگانه دارد.

برای این که به ابعاد ظرفیت IPv6 پی ببرید، کافی است بدانیم اگر چهار میلیارد آدرس در یک تلفن همراه جای بگیرند، IPv6 می‌تواند کانتینری به اندازه‌ زمین را پر کند. در حالی که این راهکار فنی وجود دارد چالش اصلی مربوط به به‌کارگیری IPv6 و ارتقای جهانی به تجهیزات و نرم‌افزارهایی است که نیازمند خواهد بود.

بسیاری از دستگاه‌های الکترونیکی مانند تلفن همراه، رایانه‌های جیبی و پیجرهایی که مردم امروزه حمل می‌کنند، از اینترنت استفاده می‌کنند. در حال حاضر بیش‌تر این دستگاه‌ها از طریق یک درگاه به اینترنت دسترسی می‌یابند.

این درگاه‌ها یک آدرس IP منحصر دارند که شماری از آدرس‌های شخصی در پشت آن‌ها تولید می‌شوند. آدرس‌های شخصی مذکور به دستگاه‌های شخصی واگذار می‌شوند، با این حال با تحول نیازمندی‌ها مزیت دستگاه‌هایی که آدرس منحصر خود را دارند نیز افزایش خواهد یافت.

در آینده نه تنها شمار افرادی که به اینترنت متصل می‌شوند، بلکه شمار دستگاه‌های شخصی که به اتصال به اینترنت نیاز دارند مانند یک سرور خانگی که دمای یک یخچال را کنترل می‌کند، نیز افزایش خواهند یافت.

دستگاه‌های IPv6 می‌توانند با فراهم‌سازی امکان کنترل از راه دور و تنظیم نورها، تجهیزات الکترونیکی یا بخش‌هایی از سیستم تولید برق، در کاهش گازهای گلخانه‌ای نقش مهمی ایفا کنند.

نسخه‌ی جدید IP به دلیل فضای آدرس‌دهی بزرگ‌تر، در را برروی نسل جدیدی از دستگاه‌ها، کاربردها و تکنیک‌های مدیریتی می‌گشاید. IPv6 در حال حاضر در بیش‌تر سیستم‌های عامل رومیزی و سروری که به تازگی منتشر شده‌اند، وجود دارد.

با این حال بخش عمده‌ محتوا و سرویس‌های اینترنتی برروی IPv4 فراهم شده‌اند که به علت ناسازگار بودن این دو می‌توانند مشکل‌ساز باشد، یعنی رایانه‌ای که تنها آدرس IPv6 دارد، نمی‌تواند بدون گذشتن از یک پروتکل ترجمه‌ ویژه یا دروازه برنامه به وب‌سایتی که اتصال IPv4 دارد، دسترسی یابد.

یکی از چالش‌های بزرگ در به‌کارگیری IPv6 این است که بخش عمده‌ای از شبکه‌ها برای IPv4 ساخته شده‌اند؛ سازگار کردن این شبکه‌ها به IPv6 به معنی تمهید، مدیریت، مونیتور، بررسی و اطمینان از کار کردن آن‌ها با IPv6 است.

در جدیدترین مورد از فروش دامنه‌های اینترنتی گران‌قیمت، وب‌سایت Slots.com به مبلغ ۵٫۵ میلیون دلار فروخته شد.

به گزارش ایسنا، طبق گزارش وبلاگ فن‌آوری تک کرانچ، این نام دامنه از ماه سپتامبر برای فروش در حراجی Snapnames قرار گرفته بود اما این حراجی، پیشنهادی برای دامنه مذکور دریافت نکرده بود.

این نام دامنه برای نخستین بار در سال ۱۹۹۵ ثبت شد و پیش از این برای یک پورتال شرط‌بندی آنلاین مورد استفاده قرار گرفته بود. خریدار این سایت معلوم نشده و مشخص نیست که این سایت پس از واگذاری به صاحب جدید برروی چه فعالیتی متمرکز خواهد شد.

دامنه نامی است که برای شناسایی یک وب‌سایت به کار گرفته می‌شود و انتخاب آن در جلب بازدیدکنندگان تاثیر به‌سزایی دارد که رقابت دائمی را برای کسب نام‌های محبوب به‌وجود آورده و به بالا رفتن قیمت برخی از آن‌ها منتهی شده است.

نشانی اینترنتی Insure.com با به فروش رفتن به مبلغ ۱۶ میلیون دلار در سال ۲۰۰۹، رکورددار آدرس‌های اینترنتی گران‌قیمت محسوب می‌شود.

خبرگزاری فارس – در آلمان ارتباطات اینترنتی با سرعت بیش از ۳۸۴ کیلوبیت در ثانیه، در گروه اینترنت پرسرعت قرار می‌گیرند و با این تعریف هم‌اکنون بیش از ۹۸ درصد خانه‌های این کشور به اینترنت پرسرعت دسترسی دارند.

جمهوری فدرال آلمان یکی از صنعتی‌ترین کشورهای جهان است که در قاره اروپا واقع شده و با داشتن وسعت نسبتاً کوچک، تا پایان فصل نخست سال ۲۰۱۰ میلادی بیش از ۷/۸۱ میلیون نفر جمعیت داشته است.

این کشور نه تنها در صنعت خودرو بلکه در حوزه فناوری نیز پیشرفت‌های قابل ملاحظه‌ای کرده و در اروپا جزء کشورهای پیش‌رو در این زمینه محسوب می‌شود. طبق آخرین گزارش‌های رسمی منتشر شده از سوی دولت آلمان، این کشور از نظر ارتباطی جزو کشورهای پیشرفته ‌است و هم‌اکنون ۵۴ میلیون خط تلفن ثابت و بیش از ۸۴ میلیون خط تلفن‌همراه در آن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در آلمان ۳۷۳ شبکه تلویزیونی برنامه پخش می‌کنند و ۳۸ میلیون و ۶۰۰ هزار کاربر اینترنتی آن به صورت مرتب وارد دنیای مجازی می‌شوند. همچنین ۱۶ میلیون و ۴۹۴ هزار دامنه اینترنتی در این کشور وجود دارد و پسوند دامنه اینترنتی آن de. است. تا پایان سال قبل در آلمان ۱۲ میلیون و ۴۰۰ هزار خط باند پهن برای اتصال به اینترنت وجود داشته است که از این میان ۹ میلیون و ۹۰۰ هزار پهن‌باند را شرکت مخابرات آلمان پوشش می‌دهد.

براساس آمارهای به دست آمده، ۱۶/۳۶ درصد کاربران آنلاین آلمانی از اینترنت پرسرعت استفاده می‌کنند که این میزان کمتر از کشورهای دانمارک و هلند است که در اتحادیه اروپایی از رهبران این عرصه به شمار می‌روند. گزارش اتحادیه اروپایی که سه سال قبل در خصوص گسترش پهنای باند و مبارزه با شکاف دیجیتالی در ۲۷ کشور اروپایی منتشر شد نیز نشان می‌دهد که مبارزه با شکاف دیجیتالی در آلمان سالانه ۵/۸ درصد رشد دارد. از سوی دیگر، افزایش استفاده از اینترنت در آلمان موجب شد تا در سال گذشته بیش از ۲۴ میلیون مشترک جدید از خطوط ADSL در این کشور استفاده کنند.

از آنجایی که افزایش دسترسی کاربران به خطوط پرسرعت اینترنتی یکی از شاخص‌های اصلی در سنجش میزان نفوذ فناوری بین مردم محسوب می‌شود، کشورهایی اروپایی و از جمله آلمان طی چند سال اخیر برای توسعه این شاخص سرمایه‌گذاری فراوان کرده‌اند. به عنوان مثال، دولت فرانسه با اجرای طرح دیجیتالی خود موسوم به Numérique 2012 که در اکتبر ۲۰۱۲ به تصویب رسید، تلاش می‌کند طی دو سال آتی امکان دسترسی به اینترنت پرسرعت برای تمام ساکنان خود را فراهم کند.

دولت انگلیس نیز در حال اجرای طرحی موسوم به Digital Britain Report با هدف مشابه است که آن را در ژوئن ۲۰۰۹ به تصویب رسانده است. در این میان کشور آلمان هم برای گسترش خطوط پهن‌باند اینترنتی و افزایش دسترسی مردم به اینترنت پرسرعت و ارزان، برنامه ویژه خود با نام Germany Broadband Strategy را در دستور کار دارد. این برنامه بزرگترین اقدام دولت آلمان برای گسترش اینترنت پرسرعت بین مردم این کشور محسوب می‌شود و در فوریه ۲۰۰۹ به تصویب رسیده است.

برای آنکه دولت آلمان و دیگر کشورهای اروپایی در اجرای طرح‌های خود برای گسترش اینترنت پرسرعت بین مردم موفق شوند، اپراتورهای کابلی از سال گذشته فعالیت‌های گسترده خود را در این زمینه آغاز کرده‌اند. اما در حالی که شرکت‌های مخابراتی و ارتباطی بزرگ‌تر در حال توسعه و ارتقاء زیرساخت‌های خود هستند، شرکت‌های کوچک‌تر مشکلات بیشتری را پیش‌روی خود می‌بینند و هنوز نتوانسته‌اند از نتایج بحران مالی سال‌های ۰۹-۲۰۰۸ رهایی یابند.

این مسئله تا اندازه زیادی باعث کند شدن حرکت آلمان در توسعه خطوط پهن‌باند شده است، اما دولت این کشور می‌کوشد با افزایش سرمایه‌گذاری‌ها و حمایت از بخش خصوصی بتواند امکان توسعه خدمات ISPهای کوچکتر را نیز فرهم آورد.

ارایه اینترنت پرسرعت به کاربران این روزها به رقابتی تنگاتنگ تبدیل شده است که کشورهای مختلف در آسیا، اروپا و آمریکا به شدت آن را دنبال می‌کنند. تایوان هم‌اکنون امکان دسترسی بین‌المللی به اینترنت با سرعت ۱۰ مگابیت در ثانیه را برای شهروندان خود فراهم کرده است که البته کره جنوبی از سال ۲۰۰۸ به بعد، امکان اتصال به اینترنت با سرعت یک مگابیت در ثانیه را برای شهروندان خود فراهم کرده بود.

در مقابل این کشورهای آسیایی، اروپایی‌ها قرار دارند که با حداکثر توان خود به جلو حرکت می‌کنند. از جمله این کشورهای اروپایی آلمان است که در نظر دارد تا پایان سال ۲۰۱۰ میلادی امکان دسترسی به اینترنت با سرعت یک مگابیت در ثانیه را برای شهروندان خود فراهم آورد. دیگر کشورهای اروپایی مانند سوئد، دانمارک و انگلستان در تلاشند این سرویس را در دوره زمانی یاد شده با سرعت ۲ مگابیت در ثانیه به شهروندان خود ارایه دهند.

طبق آمارهای موجود، هم‌اکنون متوسط سرعت اینترنت در آلمان ۴ مگابیت در ثانیه است. هم‌اکنون بزرگترین شرکت‌های مخابراتی آلمان با نام‌های “دویچه تلکام ” و “ودافون ” با همکاری یکدیگر خدمات پهنای باند اینترنت VDSL سرعت بالا را در این توسعه می‌دهند تا سرعت دسترسی مردم به شبکه مجازی را از متوسط ۴ مگابیت در ثانیه هم بالاتر ببرند.

این دو شرکت سال جاری با توسعه به دو شهر آلمانی وورتسبورگ و هایلبرون و فراهم‌سازی دسترسی حدود ۵۰ هزار خانه در هر شهر به شبکه فوق سریع، آغاز به کار خواهند کرد. در حال حاضر ۵۰ شهر آلمان به شبکه اینترنت پرسرعت VDSL دسترسی دارند که نسخه سریع‌تر فناوری پهنای باند استاندارد با ده‌ها مگابیت در ثانیه سرعت است که برای پخش مستمر تصاویر ویدیویی با کیفیت بالا مناسب به نظر می‌رسد.

شرکت “دویچه تلکام ” هم‌اکنون رقبای خود را برای کمک به ساخت شبکه VDSL در آلمان فراخوانده و هشدار داده این کشور در صورتی که در توسعه پهنای باند سرمایه گذاری نکند، ممکن است از رقبای خود عقب بماند.

این فعالیت‌های بخش خصوصی در کنار برنامه‌ریزی دولت آلمان برای افزایش میانگین سرعت اینترنت در این کشور دنبال می‌شود. بر اساس طرح وزارت اقتصاد آلمان، تا سال ۲۰۱۸ میلادی امکان دسترسی تمام منازل و شرکت‌های این کشور به اینترنت با سرعت ۵۰ مگابیت در ثانیه فراهم خواهد شد. در حال حاضر ۹۸ درصد خانه‌های آلمانی به اینترنت پرسرعت دسترسی دارند.

وزارت اقتصاد آلمان در کنفرانس کارشناسان اقتصادی این کشور موضوع افزایش پهنای باند اینترنتی را مطرح کرده است. خبرگزاری آلمان به نقل از گزارش وزارت اقتصاد آلمان می‌نویسد: سرمایه‌گذاری‌های گسترده در تلفن ثابت و مخابرات لازم است تا آلمان در آینده بتواند جایگاه خود را به عنوان کشوری با اینترنت پهن‌باند حفظ کند.

در آلمان ارتباط‌های اینترنتی با سرعت بیش از ۳۸۴ کیلوبیت در ثانیه در گروه اینترنت پرسرعت (پهن‌باند) قرار می‌گیرند. با این تعریف هم‌اکنون بیش از ۹۸ درصد خانه‌های این کشور دسترسی به اینترنت پرسرعت دارند. بر اساس برنامه‌های جدید باید امکان دسترسی بسیاری از شهروندان به اینترنت سریع‌تر فراهم شود.

وزارت اقتصاد آلمان همچنین پیشنهاد کرده است که در زمان ساخت خیابان‌های جدید یا کانال تأسیسات، یک لوله خالی برای کابل‌کشی اینترنتی تعبیه شود تا در هزینه‌های آتی برای گسترش خطوط پهن‌باند اینترنتی صرفه‌جویی شود.

فراهم کردن فرکانس‌های جدید برای تبدیل سیستم آنالوگ به دیجیتال نیز از جمله اقدامات ضروری دولت آلمان نامیده شده‌اند. این فناوری بیشتر برای دسترسی مناطق روستایی و دورافتاده‌تر به اینترنت کاربرد دارد. برنامه پیشنهادی وزارت اقتصاد آلمان باید به تصویب مجالس ایالتی این کشور برسد تا قابلیت اجرایی داشته باشد. گفتنی است در حال حاضر اینترنت ۲ تا ۳۲ مگابیت در ثانیه سرعت‌های رایجی هستند که شرکت‌های اینترنتی در آلمان ارایه می‌دهند.